| wieś | |
 Kościół Zmartwychwstania Pańskiego w Mirczu | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Liczba ludności (2021) | |
| Strefa numeracyjna |
84 |
| Kod pocztowy |
22-530[4] |
| Tablice rejestracyjne |
LHR |
| SIMC |
0895161[5] |
Położenie na mapie gminy Mircze  | |
Położenie na mapie Polski  | |
Położenie na mapie województwa lubelskiego  | |
Położenie na mapie powiatu hrubieszowskiego  | |
 50°39′03″N 23°53′43″E/50,650833 23,895278[1]
| |
| Strona internetowa | |
Mircze (ukr. Мірче) – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie hrubieszowskim, w gminie Mircze[5][6]. Leży przy drodze wojewódzkiej nr 844.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Mircze. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.
Wieś jest sołectwem, siedzibą władz gminy Mircze[7] oraz Nadleśnictwa Mircze. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 1450 mieszkańców i była największą co do liczby ludności miejscowością gminy[8].
Wieś jest siedzibą rzymskokatolickiej parafii Zmartwychwstania Pańskiego[9].
Przed końcem 1942 r. polscy mieszkańcy Mircz zostali wysiedleni w ramach niemieckiej Aktion Zamość, zaś do wsi przymusowo przesiedlono Ukraińców ze wsi Zubowice, których gospodarstwa z kolei przekazano osadnikom niemieckim z Rumunii[10]. W nocy z 21 na 22 października 1943 oddział Batalionów Chłopskich pod dowództwem Stanisława Basaja „Rysia” spalił część wsi, mordując 29 cywilnych Ukraińców – w tym 12 kobiet i 1 dziecko[11][12].
We wsi znajdują się pozostałości cmentarza prawosławnego.
