| Biskup tytularny Leontium | |||
 Marek Marczak (2018) | |||
| |||
| Kraj działania | |||
|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
17 lutego 1969 | ||
| Biskup pomocniczy łódzki | |||
| Okres sprawowania |
od 2015 | ||
| Sekretarz generalny Konferencji Episkopatu Polski | |||
| Okres sprawowania |
od 2024 | ||
| Wyznanie | |||
| Kościół | |||
| Inkardynacja | |||
| Prezbiterat |
11 czerwca 1994 | ||
| Nominacja biskupia |
28 lutego 2015 | ||
| Sakra biskupia |
11 kwietnia 2015 | ||
| Data konsekracji |
11 kwietnia 2015 |
|---|---|
| Miejscowość |
Łódź |
| Miejsce | |
| Konsekrator | |
| Współkonsekratorzy |
Marek Grzegorz Marczak[1] (ur. 17 lutego 1969 w Piotrkowie Trybunalskim) – polski duchowny rzymskokatolicki, doktor nauk teologicznych, rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Łodzi w latach 2013–2015, biskup pomocniczy łódzki od 2015, sekretarz generalny Konferencji Episkopatu Polski od 2024.
Urodził się 17 lutego 1969 w Piotrkowie Trybunalskim[1]. W 1987 ukończył miejscowe I Liceum Ogólnokształcące im. Bolesława Chrobrego. W tym samym roku rozpoczął studia w Wyższym Seminarium Duchownym w Łodzi[2]. Święceń prezbiteratu udzielił mu 11 czerwca 1994 w archikatedrze łódzkiej arcybiskup nuncjusz Janusz Bolonek[3]. Inkardynowany został do archidiecezji łódzkiej[4]. W latach 1996–2004 odbył studia specjalistyczne w zakresie teologii dogmatycznej na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie, które ukończył uzyskaniem doktoratu z nauk teologicznych[1].
W latach 1994–1996 pracował jako wikariusz w Parafii św. Andrzeja Apostoła w Restarzewie Poduchownym[1]. Był kierowany do pomocy duszpasterskiej w łódzkich parafiach Świętych Apostołów Piotra i Pawła oraz św. Doroty i św. Jana Chrzciciela[3]. W latach 2004–2013 pełnił funkcję przewodniczącego archidiecezjalnej komisji apostolstwa świeckich, w latach 2010–2013 był wizytatorem katechetycznym[5], a w latach 2012–2013[5] zajmował stanowisko archidiecezjalnego duszpasterza pracowników nauki[1]. Został włączony w skład archidiecezjalnej rady kapłańskiej[1].
W Wyższym Seminarium Duchownym oraz w Instytucie Teologicznym w Łodzi objął zajęcia dydaktyczne z teologii dogmatycznej[1]. W latach 2013–2015 sprawował urząd rektora Wyższego Seminarium Duchownego w Łodzi[1][6].
28 lutego 2015 papież Franciszek mianował go biskupem pomocniczym archidiecezji łódzkiej ze stolicą tytularną Leontium[5][7]. Święcenia biskupie przyjął 11 kwietnia 2015 w Bazylice Archikatedralnej św. Stanisława Kostki w Łodzi[8]. Udzielił mu ich Marek Jędraszewski, arcybiskup metropolita łódzki, któremu asystowali arcybiskup Celestino Migliore, nuncjusz apostolski w Polsce, i Władysław Ziółek, emerytowany arcybiskup metropolita łódzki[4]. Jako dewizę biskupią przyjął słowa Dominus lux mea (Pan moim światłem)[8]. W archidiecezji łódzkiej objął urząd wikariusza generalnego[3]. Od 30 stycznia do 4 listopada 2017 pełnił funkcję administratora archidiecezji[3].
W ramach Konferencji Episkopatu Polski był w latach 2017–2024 delegatem ds. Duszpasterstwa Akademickiego[9][10], w latach 2018–2024 członkiem Rady ds. Duszpasterstwa Młodzieży[11][10], a w latach 2020–2024 członkiem Komisji Nauki Wiary[12][10]. W 2024 został wybrany na urząd sekretarza generalnego Konferencji i z urzędu wszedł w skład: Rady Stałej, Rady Fundacji Świętego Józefa, Rady Fundacji Radość Miłości oraz Komisji Mieszanej Biskupi – Wyżsi Przełożeni Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego[13], a ponadto został członkiem Rady ds. Mediów i Komunikacji Społecznej[10].
W 2026 został wyróżniony odznakę pamiątkową Ordynariatu Polowego Wojska Polskiego[14].
| Przewodniczący |
|
|---|---|
| Zastępcy przewodniczącego |
|
| Sekretarze generalni |
|
