| |
| Data i miejsce urodzenia |
30 października 1932 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
23 listopada 1995 |
| Zawód |
reżyser |
| Współmałżonek |
Anne-Marie Deschodt |
| Lata aktywności |
1953–1994 |
Louis Malle (ur. 30 października 1932 w Thumeries, zm. 23 listopada 1995 w Beverly Hills) – francuski reżyser filmowy, przedstawiciel francuskiej Nowej Fali[1]. Od lat 70. pracował w Stanach Zjednoczonych.
Początkowo studiował nauki polityczne na Sorbonie, potem porzucił je na rzecz studiów filmowych. Zaczynał pracę jako kamerzysta i asystent Jacques’a-Yves’a Cousteau przy wielokrotnie nagradzanym dokumentalnym filmie Świat milczenia (1956)[2]. Pierwsza praca przy filmie fabularnym, to asystowanie przy filmie Ucieczka skazańca (1956) Roberta Bressona.
Zadebiutował jako samodzielny reżyser głośnym filmem Windą na szafot (1958) z Jeanne Moreau w roli głównej i muzyką jazzową Milesa Davisa. Inna produkcja z tego samego roku, Kochankowie (1958), odbiła się szerokim echem w świecie, nie tylko filmowym. Film był przejściowo zakazany w USA, ze względu na śmiałe sceny erotyczne.
Późniejsza twórczość Malle’a także poruszała kontrowersyjne, ale ważne tematy: ucieczka przed samobójstwem alkoholika poszukującego sensu życia (Błędny ognik), kazirodztwo (Szmery w sercu), kolaboracja z rządem Vichy (Lacombe Lucien).
W latach 70. Malle wyjechał do USA, gdzie w dalszym ciągu realizował ambitne, poruszające filmy (m.in. nominowany do Oscara Atlantic City). Przez całe życie realizował także filmy dokumentalne.
Zasiadał w jury konkursu głównego na 21. MFF w Cannes (1968). Przewodniczył obradom jury na 46. MFF w Cannes (1993).
Był dwukrotnie żonaty: w latach 60. z Anne-Marie Deschodt, a następnie w USA w 1981 poślubił znaną aktorkę Candice Bergen.
| 1950-59 |
|
|---|---|
| 1960-69 |
|
| 1970-79 |
|
| 1980-89 |
|
| 1990-99 |
|
