 nr rej. A-3/1-4 z dnia 17.01.2000 r.
| |||||||||||||||
| kościół | |||||||||||||||
 Kościół Przemienia Pańskiego w Garbowie | |||||||||||||||
| Państwo | |||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Województwo | |||||||||||||||
| Miejscowość | |||||||||||||||
| Wyznanie | |||||||||||||||
| Kościół | |||||||||||||||
| Parafia | |||||||||||||||
| Wezwanie | |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| |||||||||||||||
Położenie na mapie gminy Garbów  | |||||||||||||||
Położenie na mapie Polski  | |||||||||||||||
Położenie na mapie województwa lubelskiego  | |||||||||||||||
Położenie na mapie powiatu lubelskiego  | |||||||||||||||
 51°21′02″N 22°20′41″E/51,350556 22,344722
| |||||||||||||||
Kościół Przemienienia Pańskiego – murowana świątynia w Garbowie, należąca do Parafii Przemienienia Pańskiego.
Kościół został zbudowany w latach 1907 lub 1908–1912 według projektu architekta Józefa Piusa Dziekońskiego, konsekrowany w 1912 roku[1]. W 1915 roku uszkodzona przez pocisk artyleryjski, odrestaurowana do 1922 roku. W dniu 6 lipca 1930 konsekrowany przez biskupa Mariana Fulmana.
Kościół został wybudowany z cegły palonej, w stylu neogotyckim. Kościół posiada trzy nawy i dwie kaplice oraz dwie zakrystie przy prezbiterium. Nad elewacją frontową świątyni dominują dwie wieże o wysokości 75 metrów, nad nawą znajduje się wieżyczka na sygnaturkę. Przy prezbiterium znajdują się dwa ołtarze drewniane w stylu neogotyckim. W ołtarzu głównym widnieją dwa obrazy: Przemienienia Pańskiego i św. Wojciecha. W lewej kaplicy znajduje się ołtarz ze sceną Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i wizerunkiem Matki Bożej Różańcowej, w prawej – św. Leonarda i św. Antoniego. Ławki w nawie głównej, ambona i chrzcielnica reprezentują styl neogotycki. W oknach widnieją witraże wykonane w Warszawie w 1921 roku przez artystę Białkowskiego[2][3].
Organy w kościele zostały wybudowane przez Wacława Biernackiego w 1929 roku. Posiadają 34 głosy. Podczas remontu instrumentu Andrzej Madej z Lublina zamontował używany stół gry pochodzenia niemieckiego, zastępując nim dotychczasowy. Jednocześnie trakturę pneumatyczną zastąpiono elektropneumatyczną[4].
Dyspozycja instrumentu:
| Manuał I | Manuał II | Pedał |
|---|---|---|
| 1. Pryncypał 16' | 1. Quintaton 16' | 1. Kontrabas 32' |
| 2. Bourdon 16' | 2. Pryncypał skrzypc. 8' | 2. Violon 16' |
| 3. Pryncypał 8' | 3. Bourdon 8' | 3. Subbas 16' |
| 4. Gamba 8' | 4. Koncert-flet 8' | 4. Fletbas 16' |
| 5. Salicet 8' | 5. Aeolina 8' | 5. Oktawbas 8' |
| 6. Cremona 8' | 6. Vox coelestis 8' | 6. Cello 8' |
| 7. Klarinet 8' | 7. Oktawa 4' | 7. Tercbas 5 2/5' * |
| 8. Holflet 8' | 8. Gedeckt 4' | 8. Puzon 16' |
| 9. Gedeckt 8' | 9. Picolo 2' | |
| 10. Oktawa 4' | 10. Flet 3 1/5 | |
| 11. Rurflet 4' | 11. Kornet 3-4 ch | |
| 12. Quinflet 2 2/3' | 12. Vox humana 8' | |
| 13. Mikstura 2' | ||
| 14. Trompet 8' |
