| miasto w gminie miejsko-wiejskiej | |||
| |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Województwo | |||
| Powiat | |||
| Gmina | |||
| Data założenia |
ok. 1400 roku (pierwsza wzmianka pochodzi z 1403 r.) | ||
| Prawa miejskie |
1993 | ||
| Burmistrz |
Łukasz Kapczyński | ||
| Powierzchnia |
7,4 km² | ||
| Populacja (31.12.2019) • liczba ludności • gęstość |
| ||
| Strefa numeracyjna |
+48 23 | ||
| Kod pocztowy |
06-450 | ||
| Tablice rejestracyjne |
WCI | ||
Położenie na mapie gminy Glinojeck | |||
Położenie na mapie Polski | |||
Położenie na mapie województwa mazowieckiego | |||
Położenie na mapie powiatu ciechanowskiego | |||
| TERC (TERYT) |
1402034 | ||
| SIMC |
0114620 | ||
Urząd miejski ul. Płocka 1206-450 Glinojeck | |||
| Strona internetowa | |||
| BIP | |||
Glinojeck – miasto w Polsce w województwie mazowieckim, w powiecie ciechanowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Glinojeck. Miasto leży na zachód od Ciechanowa, na Równinie Raciąskiej nad rzeką Wkrą, na Mazowszu. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. ciechanowskiego.
Według danych GUS z 31 grudnia 2022 r. miasto zamieszkiwało 2809 mieszkańców (w tym 1412 kobiet oraz 1397 mężczyzn)[1].
Glinojeck leży na skrzyżowaniu dróg krajowych nr 7 (E77: Warszawa–Gdańsk) i nr 60 (Płock – Ciechanów). Gmina posiada największą w Europie środkowo-wschodniej cukrownię zarządzaną przez spółkę Pfeifer & Langen Polska S.A.[3]
W latach 1396-1425 biskup płocki Jakub z Korzkwi prowadził ożywioną działalność w swojej diecezji, odbył 3 synody diecezjalne, erygował wiele parafii w tym między innymi w Glinojecku. Pierwsza wzmianka o miejscowości Glinojeck pochodzi z 1403 r. Należał on wtedy do powiatu sulerzyskiego, później niedzborskiego w ziemi zawkrzeńskiej. Był własnością szlachecką. Na przestrzeni wieków należał do różnych właścicieli. W 1418 r. był nim Guntek herbu Prus, w 1448 r. występuje Mikołaj, dziedzic Glinojecka, brat poprzedniego, potem Stanisław Guntkowic. Przez dłuższy czas należał Glinojeck do Glinojeckich, jednakże urodzony w 1779 r. Antoni Glinojecki był w pierwszej połowie XIX w. dziedzicem sąsiednich Szyjk, tak jak i jego syn Franciszek. W czasie potopu szwedzkiego spalono i zrabowano kościół podobnie jak całą wieś.
W 1859 r. założona została przez spółkę obywatelską cukrownia „Izabelin”, której osada zawdzięcza swój rozwój. Robotnicy z cukrowni uczestniczyli w powstaniu styczniowy, biorąc udział w potyczce pod Unieckiem, a także w strajkach w 1918, kiedy to utworzyli radę delegatów robotniczych.

26 maja 1930 roku podczas podróży po województwie warszawskim Ignacy Mościcki odwiedził Glinojeck. Ówczesny prezydent został powitany przez wójta gminy, sołtysa i proboszcza parafii[4].
Podczas II wojny światowej wielu cukrowników walczyło z okupantem. W 1977 wybudowano nowoczesny kombinat cukrowniczy[5].
Glinojeck prawa miejskie uzyskał 1 października 1993 roku.




Burmistrzowie:


Miasto od 1993 roku posiada własną, bezpłatną gazetę lokalną[7]. Do roku 2013 redaktorem naczelnym był Tadeusz Woicki. Od 2013 do początku 2015 roku gazeta nie była wydawana z powodów finansowych[8]. W marcu 2015 roku wznowiono wydawanie Wieści Glinojecka. W latach 2015–2018 redaktor naczelną gazety była Małgorzata Żdanowska, a od 2019 Barbara Tokarska-Wójciak.
W 2013 roku z inicjatywy osób prywatnych funkcjonowanie rozpoczęły portale informacyjne glinojeck.info oraz mojglinojeck.pl.

W mieście funkcjonuje klub sportowy MKS „Kryształ” Glinojeck, który w sezonie 2023/2024 gra w klasie okręgowej (grupa ciechanowsko-ostrołęcka)[10]. Mecze odbywają się na wielofunkcyjnym Stadionie Miejsko-Gminnym na 658 widzów przy ul. Parkowej 22[11].