Blowfish

Ten artykuł od 2018-02 wymaga zweryfikowania podanych informacji.

Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych.
Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Sprawdź w źródłach: Google Books • Google Scholar • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu.
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.

Blowfish

Funkcja Feistela w algorytmie Blowfish
Rodzaj algorytmu	symetryczny szyfr blokowy
Data stworzenia	1993
Autorzy	Bruce Schneier
Wielkość bloku wejściowego	64 bity
Długość klucza	32 do 448 [bit]
Liczba rund	16

Blowfish – szyfr blokowy stworzony przez Bruce’a Schneiera w 1993 roku jako szybka i bezpłatna alternatywa dla istniejących ówcześnie algorytmów.

Algorytm operuje na 64-bitowych blokach i używa kluczy od 32 do 448 bitów. Ma on postać szyfru Feistela z 16 rundami z SBOX-ami zależnymi od klucza. Każda zmiana klucza wymaga wielu wstępnych obliczeń w celu ustalenia SBOX-ów. Z tego powodu atak brute-force trwa znacznie dłużej, niż można byłoby się spodziewać.

W typowych algorytmach, jeśli długość klucza to ${\displaystyle k,}$ a koszt zakodowania bloku to ${\displaystyle B,}$ koszt ataku brute-force wynosi ${\displaystyle 2^{k}B.}$ W przypadku Blowfisha trzeba dla każdego klucza obliczyć SBOX-y, co zajmuje tyle, co zakodowanie ok. ${\displaystyle 2^{9}}$ bloków, a więc czas ataku brute-force wynosi około ${\displaystyle 2^{k+9}B}$ (a zatem atak na 64-bitowy Blowfish zajmuje mniej więcej tyle czasu, co na 73-bitowy bardziej tradycyjny szyfr). Wadą tego rozwiązania są dość duże wymagania pamięciowe – potrzebne są ponad 4 kB pamięci, co nie jest problemem dla nawet słabych komputerów, ale jest już np. dla kart chipowych.

Nie istnieją (2011) znane ataki na Blowfisha o liczbie rund większej niż 4. Są znane, dość duże jak na symetryczny szyfr blokowy, grupy słabych kluczy, czyli takich, dla których Blowfish jest słabszy, niż dla typowych kluczy (większość szyfrów posiada takowe, jednak szansa na wylosowanie takiego klucza jest bardzo niska).

• Opis algorytmu na stronie jego autora