| |||||
| |||||
| Państwo | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Obwód | |||||
| Rejon | |||||
| Hromada | |||||
| Populacja (2018) |
| ||||
| • liczba ludności |
22 770 | ||||
| Nr kierunkowy |
5233 | ||||
| Kod pocztowy |
27400 | ||||
Położenie na mapie obwodu kirowohradzkiego  | |||||
Położenie na mapie Ukrainy  | |||||
 48°42′49″N 32°40′24″E/48,713611 32,673333
| |||||
| Strona internetowa | |||||
Znamjanka (ukr. Знам'янка) – miasto na Ukrainie, w obwodzie kirowohradzkim, w rejonie kropywnyckim, siedziba hromady. W 2018 roku liczyło ok. 22,8 tys. mieszkańców[1].
Jeden z większych węzłów[2] Kolei Odeskiej.
Miasto położone jest na obrzeżach lasu Czernego, na granicy strefy leśno-stepowej (od północy) i stepowej (od południa), 40 km na północny wschód od centrum regionalnego - Kropywnickiego.
Miasto jest także ośrodkiem wspólnoty terytorialnej, w skład której wchodzi jedno miasto, osada typu miejskiego Znamjanka Druha oraz 4 wsie: Wodjane, Piotrowe, Sokolniki i Nowooleksandrówka
Znamjanka została założona w 1869 roku jako stacja kolejowa, a nazwana na cześć najbliższej wsi, założonej w 1730 roku przez osadników z regionu Orel (dziś Znamjanka Druha).
W 1886 r. mieszkały tu 143 osoby. w 1913 r. 6 tys.
W czasie wojny radziecko-ukraińskiej Znamjanka znalazła się pod kontrolą Ukraińskiej Republiki Ludowej i Republiki Chołodnego Jaru[3].
W 1920 r. wojska radzieckie za trzecim podejściem zdobyły miasto.
W czasie Wielkiego Głodu i represji sowieckich zginęło co najmniej 890 mieszkańców[4]
Podczas II wojny światowej miasto okupowane było przez Wehrmacht od 5 sierpnia 1941 r. do 9 grudnia 1943 r.[5][6]. Wiosną 1943 przeniesiono tu z Sandomierza niemiecki obóz jeniecki Stalag 359, następnie przeniesiony do Borysiwki w lipcu 1943[7].
W 1989 liczyło 33 828 mieszkańców[2][8].
Podczas wojny na Donbasie w działaniach wojennych wzięło udział ponad tysiąc mieszkańców miasta, zginęło 12 osób[9], a imieniem jednego z nich (Wiktor Gołi) nazwano centralną ulicę[10].
Podczas inwazji na Ukrainę Znamjanka stała się schronieniem dla kilku tysięcy uchodźców z południowego wschodu kraju.
W 2008 r. wzniesiono pomnik ofiar Wielkiego Głodu i represji politycznych. W mieście mieszkał potomek Tarasa Szewczenki, który w 2008 roku zainicjował budowę pomnika pisarza. W 2014 roku w centrum miasta stanął pomnik upamiętniający wydarzenia Euromajdanu. W 2021 roku zainstalowano tablicę ku czci żołnierzy poległych na wschodniej Ukrainie. Pod koniec 2023 roku na tej tablicy zawisły także zdjęcia bohaterów, którzy zginęli podczas inwazji na pełną skalę
