Wielkie znaczenie użytkowe ma winorośl właściwaV. vinifera uprawiana od ponad 5 tys. lat dla soczystych jagód. Niektóre odmiany tego gatunku i inne gatunki z rodzaju (np. winorośl japońskaV. coignetiae) uprawiane są także jako rośliny ozdobne[6].
Morfologia
Pokrój
Drewniejące liany[4] wspinające się na wysokość do ponad 20 m[6] i osiągające długość do 50 m[7].
Długowieczne, zdrewniałe pędy pnące się lub płożące. Kora zwykle łuszcząca się i odpadająca. Na zakończeniach osi pędu powstają pędowe wąsy czepne, po czym spychane są na bok przez kontynuujące wzrost odgałęzienie boczne[8].
Drobne, rozdzielno- lub obupłciowe zebrane w wiechowate kwiatostany[9] (a ściślej w formie tyrsu)[4], wyrastające naprzeciwlegle do liści[9]. Kwiaty 5-krotne. Kielich kubeczkowaty z drobnymi działkami. Płatki korony połączone wierzchołkami, odrzucane są razem podczas rozwoju pręcików. Pręciki naprzeciwległe względem płatków, nie rozwijają się lub szybko odpadają w kwiatach żeńskich. Kwiaty zawierają okazały krążek miodnikowy kolisty lub 5-płatowy[4]. Słupek dwukomorowy, w każdej komorze z dwoma zalążkami[9], z krótką[9] i cienką szyjką z rozszerzonym nieco znamieniem[4].
Kuliste jagody nazywane winnymi jagodami zebrane w grona zwane winogronami[7]. Jagody zawierają od 2 do 4 nasion. Nasiona są jajowate i jajowato-eliptyczne[4].
Systematyka
Jeden z 14 rodzajów w obrębie podrodziny Viticoideae Eaton w rodzinie winoroślowatych (Vitaceae)[2].
↑Michael A.M.A.RuggieroMichael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20](ang.).
↑Strasburger E., Noll F., Schenck H., Schimper A. F. W.: Botanika. Szczecin: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1972, s. 265-266, 512-516.
↑ abcdWładysławW.SzaferWładysławW., BogumiłB.PawłowskiBogumiłB. (red.), Flora polska. Rośliny naczyniowe Polski i Ziem Ościennych, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1959, s. 402.
↑ abcdLudmiłaL.KarpowiczowaLudmiłaL. (red.), Słownik nazw roślin obcego pochodzenia łacińsko-polski i polsko-łaciński, Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, 1973, s. 154.