 Van Morrison (2015) | |
| Imię i nazwisko |
George Ivan Morrison |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
31 sierpnia 1945 |
| Instrumenty | |
| Gatunki | |
| Zawód |
muzyk |
| Aktywność |
od 1960 |
| Powiązania | |
| Odznaczenia | |
  
| |
| Strona internetowa | |
Sir Van Morrison, właśc. George Ivan Morrison (ur. 31 sierpnia 1945 w Belfaście)[1][2] − północnoirlandzki kompozytor, piosenkarz rockowy, multiinstrumentalista i poeta. Oficer Orderu Imperium Brytyjskiego (OBE).
Van Morrison jest przedstawicielem licznych gatunków i stylów muzyki rockowej, takich jak rhythm and blues, rock and roll, brytyjska inwazja, muzyka celtycka, psychodeliczny rock, chrześcijański rock, jazz-rock i jazz − większości jego piosenek najbliżej jednak do białego soulu i folku.
Pierwszą gitarę otrzymał od ojca w wieku 11 lat. Następnie, gdy usłyszał Jimmy'ego Giuffre'a grającego na saksofonie w utworze "The Train and The River", namówił ojca na zakup saksofonu tenorowego, i pobierał lekcje gry na saksofonie oraz czytania nut od jazzowego muzyka George'a Cassidy'ego, którego Morrison uważał za "wielką inspirację", i zostali przyjaciółmi; dorastał również razem z nim na Hyndford Street[3][4].
Dwa lata później założył swój pierwszy zespół The Sputniks. Nieprzyjęty do innego zespołu z powodu braku zapotrzebowania na gitarzystę namówił ojca do kupna saksofonu. Kiedy nauczył się na nim grać, Morrison zaczął grać z różnymi lokalnymi zespołami, m.in. Deanie Sands and the Javelins, w którym grał na gitarze i śpiewał. Formację tworzyli: główny wokalista Deanie Sands, gitarzysta George Jones i perkusista-wokalista Roy Kane[5]. W późniejszym czasie zespół z czterema głównymi muzykami – plus pianista Wesley Black – stał się znany jako Monarchs[6]. Z tą ostatnią grupą Morrison – mając 17 lat – udał się w tournée po Europie. W latach 1964–1966 występował w popularnym zespole Them. Od tego momentu zaczęła się jego wielka kariera. W dzieciństwie uczęszczał ze swoją matką Violet na zebrania Świadków Jehowy do Sali Królestwa, dlatego też jeden z jego utworów z roku 1978 na płycie Wavelength nosi tytuł Kingdom Hall (tłum. Sala Królestwa)[7].
W początkach swej kariery czerpał inspiracje od takich artystów jak Bob Dylan i Ray Charles, lecz wkrótce wytworzył swój własny, niepowtarzalny styl. Jego twórczość przejawia podobieństwa do działalności współczesnych bardów, jak Bob Dylan czy Leonard Cohen. W swoim muzycznym repertuarze miał wiersze swojego autorstwa i poetyckie piosenki. Gra na gitarze akustycznej, instrumentach klawiszowych, saksofonie, harmonijce ustnej i perkusji.
Do największych przebojów Vana Morisona należą „Here Comes the Night”, „Gloria” (oba z grupą Them), „Moondance”, „Brown Eyed Girl”, „Domino”, „Wild Night”, „Wavelength”.
Powszechnie zaliczany obok Boba Dylana i Jima Morrisona do największych poetów rockowych. Wywarł wielki wpływ na całe pokolenia muzyków rockowych. Uznawany za jednego z najbardziej znaczących muzyków naszych czasów[8]. Wysoko notowany na listach największych twórców i wykonawców muzyki rockowej XX wieku.
W 1993 roku Van Morrison został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame[9].
25 maja 2001 i 22 listopada 2005 odbyły się koncerty Morrisona w Sali Kongresowej w Warszawie[10].
W 2016 roku otrzymał tytuł szlachecki[11].
