U-954

U-954
	Historia
Stocznia	Blohm und Voss
Położenie stępki	10 lutego 1942
Wodowanie	28 października 1942
	Kriegsmarine
Wejście do służby	23 grudnia 1942
Zatopiony	19 maja 1943
	Dane taktyczno-techniczne
Wyporność	na powierzchni 769 t; w zanurzeniu 871 t
Długość	67,1 m
Szerokość	6,2 m
Zanurzenie	4,74 m
	Napęd
	na powierzchni 2800 KM; w zanurzeniu 750 KM
Prędkość	na powierzchni 17,7 w.; w zanurzeniu 7,6 w.
Zasięg	na powierzchni 8550 Mm (10 w.); w zanurzeniu 80 Mm (4 w.)
	Uzbrojenie
	5 wyrzutni torped (zapas 14); lub 39 min TMB lub 26 min TMA, działo 88 mm; działko 20 mm
Załoga	47

U-954 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu VIIC z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby w 1942 roku.

Historia

Podczas II wojny światowej okręt odbył jeden, 42-dniowy patrol bojowy, nie odnosząc sukcesów.

U-954 został zatopiony 19 maja 1943 roku na południowy wschód od przylądka Farvel przez brytyjską fregatę HMS „Jed” i slup HMS „Sennen”^[1]. Zginęła cała załoga – 47 oficerów i marynarzy, w tym Peter Dönitz, młodszy syn admirała Karla Dönitza, pełniący funkcję oficera wachtowego. Okrętem podczas bitwy o konwój SC-130 dowodził Odon Loewe^[2].

Przypisy

↑ Początkowo zatopienie U-954 przypisywano brytyjskiemu samolotowi ze 120. Dywizjonu RAF, który tego samego dnia atakował w pobliżu niezidentyfikowanego U-Boota. W toku powojennej weryfikacji Admiralicja przyznała ostatecznie zatopienie U-954 jednostkom nawodnym.
↑ Clay Blair, Hitlera wojna U-Bootów, Wydawnictwo Magnum 1999, t. 2, s. 368, ISBN 83-85852-42-5.

Bibliografia

U-954. www.uboat.net. [dostęp 2008-11-04]. (ang.).

[1] Początkowo zatopienie U-954 przypisywano brytyjskiemu samolotowi ze 120. Dywizjonu RAF, który tego samego dnia atakował w pobliżu niezidentyfikowanego U-Boota. W toku powojennej weryfikacji Admiralicja przyznała ostatecznie zatopienie U-954 jednostkom nawodnym.

[2] Clay Blair, Hitlera wojna U-Bootów, Wydawnictwo Magnum 1999, t. 2, s. 368, ISBN 83-85852-42-5.

[1]

[2]