 Studebaker Golden Hawk 1957 | |
| Producent | |
|---|---|
| Zaprezentowany |
listopad 1955 |
| Okres produkcji |
1955–1958 |
| Miejsce produkcji | |
| Poprzednik | |
| Następca |
brak |
| Dane techniczne | |
| Segment |
sportowy |
| Typy nadwozia | |
| Silniki |
V8: 352 ci (5,8 l), 275 KM |
| Skrzynia biegów |
manualna / automatyczna |
| Napęd |
tylny |
| Długość |
5,18 m[1] |
| Szerokość |
1,79 m[1] |
| Wysokość |
1,43 m[1] |
| Rozstaw osi |
3,06 m[1] |
| Masa własna |
1524 kg (1956) |
| Zbiornik paliwa |
68 l[1] |
| Liczba miejsc |
5 |
| Dane dodatkowe | |
| Modele bliźniacze |
|
| Pokrewne |
Studebaker President |
| Konkurencja | |
Studebaker Golden Hawk – samochód sportowy amerykańskiej marki Studebaker produkowany w latach 1955–1958, z pięciomiejscowym nadwoziem hardtop coupé. Wyprodukowano ponad 8 tysięcy sztuk, w ramach trzech lat modelowych, od 1956 do 1958. W okresie produkcji stanowił sztandarowy model marki Studebaker. Napędzany był silnikami w układzie V8 o mocy 275 KM – początkowo o pojemności 5,8 l, a następnie 4,7 l ze sprężarką.
W 1953 roku firma Studebaker wprowadziła nową linię samochodów o nowoczesnych, opływowych, niskich nadwoziach; innych od dominujących wówczas na rynku amerykańskim i porównywanych do samochodów europejskich[2]. Autorem ich stylistyki był Robert Bourke ze studia Raymonda Loewy′ego[2]. Produkowane wówczas modele osobowe Champion i Commander miały też swoje odmiany o charakterze sportowym z nadwoziami hardtop i coupé, w kilku wersjach wyposażenia[2]. Cechą szczególną ich stylistyki była maska łagodnie opadająca pomiędzy błotnikami do zderzaka przedniego, nad którym znajdowały się dwa podłużne wloty powietrza[2]. Od roku modelowego 1956, debiutującego w listopadzie 1955 roku, modele sportowe zostały przestylizowane i wydzielone jako osobna seria, otrzymując nazwę Hawk (jastrząb) z dodatkowymi określeniami (od najtańszego: Flight Hawk w miejsce Champion DeLuxe coupe, Power Hawk w miejsce Commander DeLuxe coupe, Sky Hawk w miejsce President State hardtop i Golden Hawk w miejsce President Speedster hardtop)[3].
Golden Hawk (pol. złoty jastrząb) stał się sztandarowym i najdroższym modelem Studebakera przez cały okres swojej produkcji. Występował tylko z dwudrzwiowym pięciomiejscowym nadwoziem hardtop coupé[3]. W materiałach reklamowych przedstawiany był jako połączenie samochodu sportowego i rodzinnego, z wygodnymi miejscami dla pięciu osób[4]. Zasadniczą zmianą w stosunku do poprzednika był znacznie mocniejszy, zaadaptowany dzięki połączeniu obu firm nowoczesny silnik V8 Packarda[b]. Wszystkie modele z serii Hawk otrzymały też przestylizowaną przednią część w stosunku do oryginalnego projektu: centralna część maski została podniesiona i otrzymała z przodu atrapę chłodnicy o kształcie zbliżonym do trapezowego, rozszerzającego się u góry, pokrytą chromowaną kratką[3]. Po jej bokach nad zderzakiem były dwa dodatkowe podłużne chromowane wloty powietrza, nawiązujące do pierwotnej stylistyki z 1953 roku. Między centralną podniesioną częścią a wystającymi pojedynczymi reflektorami na przedłużeniu błotników, maska nadal łagodnie opadała, dochodząc do wlotów powietrza. Dodatkowo na górze wystającej części maski był mały ozdobny chwyt powietrza[3]. Nad błotnikami przednimi były wolno stojące światła parkingowe – kierunkowskazy, w opływowych chromowanych obudowach. Modele z nadwoziem hardtop coupé – Golden Hawk i Sky Hawk, otrzymały ozdobne imitacje wlotów powietrza na tylnych błotnikach[3]. W odróżnieniu od pozostałych modeli, Golden Hawk otrzymał też niewielkie płetwy z tyłu, o poziomej górnej krawędzi, ostro zakończone[4]. Od Sky Hawka Golden Hawk różnił się poza tym mocniejszym silnikiem, lepszym wykończeniem, w tym ozdobną listwą ochronną na dolnej krawędzi boku i ozdobnymi obramowaniami wnęk błotników, a nadto nadwoziem niższym o około 5 cm[3]. Samochody otrzymały też nową tablicę przyrządów, na panelu z blachy nierdzewnej[4]. Tapicerka w Golden Hawku była opcjonalnie w całości winylowa lub winylowo-tkaninowa[4]. Golden Hawk nie miał bezpośrednich odpowiedników na rynku amerykańskim, będąc pięciomiejscowym coupé o bardziej sportowym nadwoziu i charakterze niż dominujące na rynku – w materiałach reklamowych podkreślano szczególnie nisko położony środek ciężkości i w efekcie dobre trzymanie się drogi samochodów całej serii Hawk[4][a].
Napęd Golden Hawka stanowił benzynowy silnik V8 OHV Skypower o pojemności 352 cali sześciennych (5,8 l), z gaźnikiem czterogardzielowym, rozwijający moc brutto 275 KM[3][c]. Stanowił on najmocniejszy silnik w gamie Studebakera, napędzający tylko ten model[3]. Dzięki dużej mocy i umiarkowanej masie Golden Hawk był trzecim samochodem amerykańskim w tym roku pod względem stosunku mocy do masy[d]. Napęd przenoszony był przez trzybiegową skrzynię manualną lub opcjonalnie skrzynię automatyczną Ultramatic Packarda (za dopłatą 100 dolarów)[3]. Opony o rozmiarze 7,10×15 miały standardowo białe ozdobne ścianki[1]. Od tego roku Studebakery miały instalację elektryczną o napięciu 12 V[3].
Wyprodukowano od listopada 1955 roku na rynek amerykański 4071 samochodów Golden Hawk z 1956 rocznika, a cena bazowa wynosiła 3061 dolarów[1]. Była ona niższa od poprzednika President Speedster (3253 dolarów), który jednak miał bogate wyposażenie fabryczne, natomiast w Golden Hawku w wyposażeniu standardowym był tylko zegar elektryczny, a pozostałe opcje dostępne były za dopłatą (m.in. radio, wspomaganie kierownicy i hamulców, elektrycznie opuszczane szyby i regulowane siedzenia przednie)[5]. Produkowano je w zakładach w Los Angeles i South Bend[3]. Nadwozie miało kod fabryczny 56J-K7[1].
Na 1957 rok samochód został nieznacznie przestylizowany – główną zmianą były powiększone zgodnie z modą płetwy tylne, wklęsłe po bokach[6]. Pozostałe tańsze modele z linii Hawk zostały natomiast zastąpione przez jeden model coupé Silver Hawk[6]. Golden Hawk pozostał jedynym modelem z nadwoziem hardtop, a z przodu odróżniał się dodanymi w bocznych wlotach powietrza trzema chromowanymi listwami na dolnych ściankach wlotów[6].
Zasadnicze zmiany zaszły w napędzie, z uwagi na zakończenie produkcji własnych silników Packarda[7]. Golden Hawk otrzymał znany już z poprzednich modeli mniejszy silnik Studebakera V8 OHV Sweepstakes o pojemności 289 cali sześciennych (4,7 l), lecz nowo wyposażony w sprężarkę Jet Stream firmy McCulloch i osiągający dzięki temu taką samą moc 275 KM[8][9]. Silniki z doładowaniem były wówczas rzadkością wśród producentów amerykańskich – Golden Hawk był drugim amerykańskim powojennym samochodem[e], lub piątym amerykańskim w ogóle wyposażonym standardowo w sprężarkę[9]. Był to nadal najmocniejszy silnik w gamie marki, stosowany też w tegorocznych samochodach Packard Clipper[9]. Standardowo była stosowana trzybiegowa skrzynia mechaniczna z nadbiegiem, a za dopłatą 89$ była dostępna skrzynia automatyczna Flight-O-Matic[8]. Opony nadal miały rozmiar 7,10×15[8]. Samochód był oceniany jako nieco szybszy od poprzedniego modelu – według testów drogowych, przyspieszenie do 60 mph (96 km/h) zajmowało 8,8 sekundy ze skrzynią automatyczną, a rozwinięta prędkość maksymalna wynosiła 122,7 mph (197 km/h), przy czym możliwe były lepsze osiągi[9].
Samochody Golden Hawk modelu 1957 produkowano od listopada 1956 roku i powstało ich 3400[10]. Nadwozie miało kod fabryczny 57H-K7[10]. Produkcja samochodów Studebakera została ograniczona od tego roku do zakładów w South Bend[10].
Na ostatni 1958 rok zmiany stylistki były minimalne, ograniczające się do wprowadzenia kratek w bocznych wlotach powietrza, o wzorze podobnym do głównej centralnej atrapy chłodnicy[11]. Napęd pozostał taki sam, natomiast rozmiar opon zmieniono na 8×14[12].
Samochody tego modelu produkowano od października 1957 roku, z kodem fabrycznym 58H-K7[12]. Cena bazowa wynosiła 3282 dolary[12]. Sprzedano ich na rynek amerykański tylko 878 – o prawie 80% mniej niż poprzednio, chociaż należy zaznaczyć, że sprzedaż większości samochodów w tym roku w USA była zmniejszona z uwagi na recesję[13]. W tym roku zadebiutował jednak czteromiejscowy model Forda Thunderbirda, który miał bardziej luksusowy wizerunek i pomimo nieco wyższej ceny, osiągał wielokrotnie lepsze wyniki sprzedaży[14]. Golden Hawk otrzymał też wewnątrzkoncernową konkurencję w postaci droższego bliźniaczego modelu Packard Hawk z takim samym silnikiem, który nie zyskał jednak takiej popularności[15]. Był to ostatni rok produkcji Golden Hawka, po czym w ofercie pozostał jedynie tańszy model coupé Silver Hawk, z niedoładowanym silnikiem (przemianowany po kolejnym roku na Studebaker Hawk)[16].
Obecnie samochód ma status klasyka i na rynku kolekcjonerskim jest najdroższym powojennym Studebakerem – w 2021 roku cena Golden Hawka w dobrym stanie wynosiła ok. 26 tysięcy, a w doskonałym 58 tysięcy dolarów[17].
Napęd:
Napęd:
