| gromada | |||
| 1954–1957 | |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Województwo | |||
| Powiat | |||
| Data powstania |
5 października 1954 | ||
| Data likwidacji |
1 stycznia 1958 | ||
| Siedziba | |||
| Szczegółowy podział administracyjny (1954) | |||
| |||
| Liczba reprezentantów | |||
| |||
Położenie na mapie Polski w latach 1951–1975 | |||
Radolina – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.
Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954[1] do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973[2], tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972[3][4].
Gromadę Radolina z siedzibą GRN w Radolinie utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski[3] – w powiecie konińskim w woj. poznańskim, na mocy uchwały nr 25/54 WRN w Poznaniu z dnia 5 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad[5] Bobrowo, Radolina i Sługocinek oraz miejscowości Barbarka (wieś), Barbarka (kolonia) i Chrósty z dotychczasowej gromady Barbarka ze zniesionej gminy Golina, a także obszar dotychczasowej gromady Sługocin ze zniesionej gminy Lądek – w tymże powiecie[6]. Dla gromady ustalono 15 członków gromadzkiej rady narodowej[7].
1 stycznia 1958 z gromady Radolina wyłączono wieś i kolonię Sługocin, włączając je do gromady Lądek w powiecie słupeckim w tymże województwie[8], po czym gromadę Radolina zniesiono, a jej (pozostały) obszar włączono do gromady Golina w tymże powiecie[9].