| Nazwa potoczna |
Prawo wekslowe |
|---|---|
| Państwo | |
| Data wydania |
28 kwietnia 1936 |
| Miejsce publikacji | |
| Tekst jednolity | |
| Data wejścia w życie |
1 lipca 1936 |
| Rodzaj aktu | |
| Przedmiot regulacji |
prawo wekslowe |
| Status |
obowiązujący |
| Ostatnio zmieniony przez | |
| Wejście w życie ostatniej zmiany |
24 września 2021 |
| Zastrzeżenia dotyczące pojęć prawnych | |
Prawo wekslowe – zbiór przepisów prawnych regulujący instytucje specyficzne dla weksla jako papieru wartościowego. Wydany ustawą z dnia 28 kwietnia 1936 r. Prawo wekslowe, z mocą obowiązującą od 1 lipca 1936 r.
Uchwalenie Prawa wekslowego wiązało się z ratyfikowaniem przez Polskę trzech konwencji genewskich podpisanych 6 czerwca 1930 r., a to konwencji w sprawie jednolitej ustawy o wekslach trasowanych i własnych (Dz. U. z 1937 r. Nr 26, poz. 175 (ISAP)), konwencji o uregulowaniu pewnych kolizji ustaw w przedmiocie weksli trasowanych i własnych (Dz. U. z 1937 r. Nr 26, poz. 177 (ISAP)) oraz konwencji dotyczącej opłaty stemplowej w przedmiocie weksli trasowanych i własnych (Dz. U. z 1937 r. Nr 26, poz. 179 (ISAP)). Ustawa polska stanowi tłumaczenie jednolitej ustawy wekslowej. Wraz z jej wejściem w życie przestało obowiązywać rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 14 listopada 1924 r. o prawie wekslowym (Dz. U. z 1924 r. Nr 100, poz. 926 (ISAP)).
Prawo wekslowe składa się z trzech tytułów, które z kolei dzielą się na działy:
Akty wykonawcze do ustawy:
Z uwagi na związanie Polski treścią jednolitej ustawy wekslowej, przez ponad 80 lat obowiązywania Prawa wekslowego uchwalono 5 ustaw zmieniających, co jest ewenementem w polskim porządku prawnym.