| Producent | |
|---|---|
| Człon rakiet | |
| Materiały napędowe |
stałe |
| Rok pierwszego startu |
1982 |
| Rok ostatniego startu |
2009 |
| Koszt jednostkowy |
4 100 000 USD |
| Osiągi | |
| Siła ciągu przy starcie |
67,16 kN |
| Impuls właściwy w próżni |
292 s |
| Maks. czas działania |
88 s |
| Wymiary | |
| Długość |
2,04 m |
| Średnica |
1,24 m |
| Masa pustego |
232 kg |
| Masa maksymalna |
2141 kg |
| Silniki | |
| Silnik 1. | |
Payload Assist Module (PAM) – modułowy człon rakietowy zasilany paliwem stałym, wykorzystywany przez amerykańskie promy kosmiczne (pierwotnie zaprojektowany dla nich), a także rakiety Delta i Titan. Wykorzystywany do umieszczenia ładunku z niskiej orbity okołoziemskiej na orbitę geostacjonarną lub trajektorię ucieczkową. Montowany był na obrotowej podstawie, a po wyczerpaniu paliwa zwalniał obroty za pomocą odważników na linkach[1].


12 stycznia 2001 człon PAM-D użyty do wyniesienia satelity GPS w 1993, zszedł z orbity i upadł na pustynnym terenie Arabii Saudyjskiej, gdzie został poprawnie zidentyfikowany[5].