| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pełne imię i nazwisko |
Pedro Miguel Carreiro Resendes | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
28 kwietnia 1973 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wzrost |
180 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pozycja | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera juniorska | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera seniorska[a] | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera trenerska | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Odznaczenia | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pauleta, właśc. Pedro Miguel Carreira Resendes (wym. [pawˈletɐ]; ur. 28 kwietnia 1973 w Ponta Delgada) – portugalski piłkarz, który występował na pozycji napastnika. W latach 1997–2006 reprezentant Portugalii.
Pauleta jako junior grał w zespołach CD Santa Clara oraz FC Porto. W 1990 roku wrócił do Santa Clary i rozpoczął występy w jej pierwszej drużynie, grającej w drugiej lidze. W sezonie 1990/1991, zakończonym przez Santa Clarę spadkiem do trzeciej ligi, rozegrał 11 ligowych spotkań. Pauleta spędził w klubie jeszcze jeden sezon. Następnie występował w drużynach Operário, Angrense oraz Micaelense, także grających w trzeciej lidze.
W 1995 roku Pauleta został zawodnikiem drugoligowego Estorilu Praia, gdzie grał w sezonie 1995/1996[1]. W 1996 roku przeszedł do hiszpańskiej Salamanki, występującej w Segunda División. W sezonie 1996/1997 wraz z Yordim i 19 bramkami na koncie został królem strzelców tej ligi. Wraz z zespołem wywalczył również awans do Primera División. Zadebiutował w niej 31 sierpnia 1997 w przegranym 0:1 meczu z Racingiem Santander, a 13 września 1997 w wygranym 2:1 pojedynku z Realem Valladolid strzelił swojego pierwszego gola w Primera División.
W 1998 roku Pauleta odszedł do zespołu Deportivo La Coruña[2], również grającego w Primera División. W sezonie 1999/2000 zdobył wraz z nim mistrzostwo Hiszpanii[3]. W 2000 roku przeszedł do francuskiego Girondins Bordeaux, odrzucając oferty z Aston Villi, Sunderlandu czy Newcastle[4]. W lidze francuskiej zadebiutował 6 września 2000 w wygranym 5:0 meczu z FC Nantes, w którym zdobył trzy bramki. Sezon 2000/01 skończył z 26 bramkami, najwięcej w Girondins[5]. W sezonie 2001/2002 razem z Djibrilem Cissé został królem strzelców ligi francuskiej (22 gole)[6]. Z Bordeaux wygrał też rozgrywki Pucharu Ligi Francuskiej[7]. Jako zawodnik Bordeaux, Pauleta dwukrotnie został uznany zawodnikiem roku Ligue 1 (2002, 2003).
W 2003 roku Pauleta został zawodnikiem Paris Saint-Germain. Z zespołem tym dwukrotnie zdobył Puchar Francji (2004, 2006), a także raz Puchar Ligi Francuskiej (2008). W barwach PSG dwukrotnie został również królem strzelców ligi francuskiej – w sezonach 2005/2006 (21 goli) oraz 2006/2007 (15 goli)[8].
17 maja 2008 roku ogłosił zakończenie kariery piłkarskiej, z możliwym wyjątkiem, jeśli dostałby ofertę z FC Porto, SL Benfica lub Sporting CP[9], tak się jednak nie stało.
Pod koniec maja 2009 roku Pauleta rozegrał swój pożegnalny mecz na Parc des Princes, grając po jednej połowie z drużyną przyjaciół i byłymi i obecnymi zawodnikami PSG. Jego 13-letni syn André zastąpił go pod koniec meczu i strzelił dwa ostatnie gole[10].
Następnie został skautem PSG[11] i w tej roli pracował do 2010 roku.
W sezonie 2010/2011 wznowił karierę i wystąpił w meczu drużyny São Roque, grającej w lidze regionu Azory, strzelając dwa gole[12].
W 1989 roku Pauleta rozegrał cztery spotkania w reprezentacji Portugalii U-16, natomiast w 1996 roku wystąpił w jednym meczu kadry U-21[13]. W pierwszej reprezentacji Portugalii zadebiutował 20 sierpnia 1997 w wygranym 3:1 meczu eliminacji do Mistrzostw Świata 1998 z Armenią[14]. 26 marca 1999 strzelił dwa pierwsze gola w drużynie narodowej, w wygranym 7:0 spotkaniu eliminacji do Mistrzostw Europy 2000 z Azerbejdżanem[15].
W 2000 roku Pauleta znalazł się w drużynie na mistrzostwa Europy. Zagrał na nich w meczu z Niemcami (3:0), a Portugalia dotarła do półfinału turnieju[15].
Na Mistrzostwach Świata 2002, zakończonych przez Portugalię na fazie grupowej, rozegrał wszystkie trzy spotkania: ze Stanami Zjednoczonymi (2:3), Polską (4:0) i Koreą Południową (0:1). W pojedynku z Polską zdobył trzy bramki i był to jednocześnie jego pierwszy hat trick w reprezentacji[15][16]. 19 listopada 2003 w wygranym 8:0 towarzyskim meczu z Kuwejtem strzelił cztery gole[15][17].
W 2004 roku Pauleta został powołany do kadry na mistrzostwa Europy i wystąpił na nich w spotkaniach z Grecją (1:2), Rosją (2:0), Hiszpanią (1:0), Holandią (2:1) oraz w finale, ponownie z Grecją (0:1)[15]. Po zakończonym turnieju Pauleta po raz pierwszy objął funkcję kapitana zespołu i do końca kariery pełnił ją w dziewięciu meczach[15][18].
W eliminacjach do Mistrzostw Świata 2006 Pauleta zdobył 11 bramek w 12 meczach i został ich królem strzelców w strefie UEFA. Na turnieju finałowym zagrał w meczach z Angolą (1:0; gol), Iranem (2:0), Holandią (1:0), Anglią (0:0, 3:1 w rzutach karnych), Francją (0:1) i Niemcami (1:3). Po mistrzostwach zakończył reprezentacyjną karierę[15].
W latach 1997–2006 w drużynie narodowej Pauleta rozegrał 88 spotkań i zdobył 47 bramek[15].
Podobnie jak kilku portugalskich piłkarzy, Pauleta dysponował niemal perfekcyjną techniką i kontrolą nad piłką. Jako napastnik, wyróżniał się pierwszym kontaktem z piłką, kluczowym dla tworzenia okazji bramkowych, oraz szybkim i zwinnym dryblingiem. Jego sukcesy pod bramką wynikają również z szerokiego wachlarza strzałów. Choć nie jest wyjątkowy, ma również dobrą lewą nogę. Środkowy napastnik wyróżniał się na tle obrońców precyzją w główkowaniu, dzięki doskonałemu ustawianiu się i wyczuciu czasu. Jego największą siłą była jego wybuchowa szybkość. Na pierwszych trzech lub czterech metrach udawało mu się stworzyć niezbędną lukę, aby oddać strzał. Pewny siebie, portugalski reprezentant rozkoszował się kontaktem z przeciwnikiem, wykorzystując to jako dźwignię do nabrania prędkości i stworzenia przestrzeni. Pauleta był kompletnym środkowym napastnikiem. Chociaż jako napastnik często otrzymywał prostopadłe podania, wiedział również, jak skutecznie rozprowadzać piłkę, zapewniając skuteczny cel dla swoich kolegów z drużyny. Eksplozywny, jego gra była mniej skuteczna na otwartych przestrzeniach. Zawsze dążył do efektywności i szukania najlepszej pozycji, napastnik często łapał się na spalonym, co było jego główną słabością. Czasami zbyt indywidualistyczny i skupiony na strzelaniu, jego skuteczność ostatecznie usprawiedliwiała jego podejście [19][20][21][22].
Pseudonim Pauleta był przekazywany z pokolenia na pokolenie w rodzinie babci ze strony matki jej ojca[1][23], a jego celebracja zdobycia gola z rozpostartymi ramionami niczym skrzydłami przyniosła mu dodatkowy przydomek "Ciclone dos Açores" (Cyklon z Azorów)[24].
|
|
