Neoheglizm – różne nurty recepcji filozofii G.W.F. Hegla od połowy wieku XIX do początków wieku XX[1]. O ile w przypadku filozofii niemieckiej, neoheglizm był drugą falą zainteresowań Heglem, co uprawniało używanie przedrostka "neo", o tyle w innych krajach miała miejsce pierwsza recepcja jego filozofii. Neoheglizm rozpada się na następujące odmiany:
Krytykę neoheglizmu przeprowadziło kilku filozofów analitycznych już w początkach istnienia tego kierunku filozoficznego - np. G.E.Moore w artykule The Refutation of Idealism (1903).
