| |
| Data i miejsce urodzenia |
17 kwietnia 1903 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
16 lutego 1975 |
| Wzrost |
185 cm |
| Dorobek medalowy | |
Frederick Morgan Taylor (ur. 17 kwietnia 1903 w Sioux City, zm. 16 lutego 1975 w Rochester[1]) – amerykański lekkoatleta płotkarz, mistrz olimpijski. Jako pierwszy w historii zdobył 3 medale olimpijskie w biegu na 400 metrów przez płotki.
Podczas amerykańskich kwalifikacji przedolimpijskich dwukrotnie pobił rekord świata na 400 m przez płotki, choć wynik (53,6 s) nie został zatwierdzony przez IAAF. Ten sam wynik osiągnął w wygranym finale na tym dystansie podczas igrzysk olimpijskich w 1924 w Paryżu, jednak znowu nie stał się on rekordem świata, ponieważ Taylor przewrócił jeden płotek, co według ówczesnych przepisów wykluczało uznanie rezultatu za rekordowy[2]. Ponieważ drugi na mecie Charles Brookins został zdyskwalifikowany za przekroczenie toru, trzeci na mecie srebrny medalista Erik Wilén został nowym rekordzistą olimpijskim[1].
Taylor został rekordzistą świata w 1928, gdy przebiegł dystans 400 metrów przez płotki w 52,0 s[2]. Na igrzyskach olimpijskich w 1928 w Amsterdamie i w 1932 w Los Angeles zdobywał brązowe medale na tym dystansie. Na tych ostatnich Igrzyskach był chorążym reprezentacji USA[1].
Był mistrzem Stanów Zjednoczonych (AAU) w biegu na 440 jardów przez płotki w latach 1924–1926 i w biegu na 400 metrów przez płotki w 1928[3]. Był także akademickim mistrzem USA (NCAA) w biegu na 220 jardów przez płotki w 1925[4]
| 1914–1979 Amateur Athletic Union |
|
|---|---|
| 1980–1992 The Athletics Congress | |
| od 1993 Mistrzostwa USA |
|
