Krótkopęd

Krótkopęd – silnie skrócony fragment pędu spotykany u niektórych roślin. Cechuje się bardzo krótkimi międzywęźlami i w konsekwencji bardzo blisko siebie osadzonymi liśćmi. U wielu drzew iglastych (np. sosna, modrzew), a także liściastych (np. buk, drzewa owocowe) krótkopędy są głównym, a czasami nawet wyłącznym miejscem tworzenia się liści. U wielu drzew owocowych (np. u jabłoni, śliwy, gruszy, czereśni) kwiaty powstają wyłącznie na krótkopędach^[1].

W sadownictwie terminem krótkopęd określa się każdy pęd krótszy niż umowne 20 cm, bez względu na jego wiek, choć dzieli się je zwykle na jednoroczne i wieloletnie^[2][3].

Jednoroczne krótkopędy^[4]:

• Prą­tek jest krótkopędem o długości 10 do 20 cm, zwykle zakończonym pąkiem kwiatowym.
• Cierń ma długość 3-10 cm i zazwyczaj jest ostro zakończony. Jednak u drzew owocowych (np. jabłoń, grusza) spotyka się ciernie płodne, zakończone pąkiem kwiatowym.
• Strzałka jest krótkopędem owoconośnym o długości do 3 cm a na jej wierzchołku znajduje się zwykle pąk kwiatowy (kwiatostanowy u gatunków ziarnkowych).

Wieloletnie krótkopędy^[4]:

• Sęczek ma długość do 3 cm i podobnie jak strzałka jest nierozgałęziony. Ma silnie zredukowane międzywęźla i widoczne liczne blizny liściowe.
• Buławka, zwana czasem sakwą, jest silnie zgrubiałym nierozgałęzionym krótkopędem owoconośnym, który już co najmniej raz owocował.
• Osadnik to mniej lub bardziej rozgałęziony krótkopęd owoconośny, stanowiący właściwe skupisko sęczków i innych krótkopędów.
• Pędy bukietowe są to owoconośne krótkopędy drzew pestkowych pokryte licznymi pąkami kwiato­wymi zebranymi w „bukiet”.
• Pędy płonne to słabo rozwinięte krótkopędy brzoskwini zakończone pąkiem liściowym. Mogą być pokryte pąkami kwiatowymi, jednak nie zawiązują one owoców.