| 1707–1800 | |||||
| |||||
| Dewiza: Dieu et mon droit (Bóg i moje prawo) | |||||
| Hymn: God Save the King (Boże chroń króla) | |||||
| Ustrój polityczny | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Stolica | |||||
| Data powstania | |||||
| Data likwidacji | |||||
| Władca | |||||
| Premier | |||||
| Powierzchnia |
230 977 km² | ||||
| Populacja (1801) • liczba ludności |
| ||||
| • gęstość |
47,4 os./km² | ||||
| Waluta |
funt szterling (GBP) | ||||
| Narody i grupy etniczne | |||||
| Język urzędowy | |||||
| Religia dominująca | |||||
| Położenie na mapie | |||||
| 51°30′N 0°08′W/51,500000 -0,133333 | |||||
Królestwo Wielkiej Brytanii (ang. Kingdom of Great Britain) – państwo położone w Europie Zachodniej. Istniało w latach 1707–1800. Powstało na mocy aktu unii w wyniku połączenia Królestwa Anglii i Królestwa Szkocji w jedno państwo, obejmujące całość wyspy Wielkiej Brytanii[1]. Połączenie Anglii i Szkocji było dopełnieniem istniejącej już od 1603 roku unii personalnej, gdy Jakub VI Szkocki został koronowany jako Jakub I Stuart na króla Anglii[2].
Następcą Królestwa Wielkiej Brytanii zostało Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii[1], utworzone mocą kolejnego aktu unii w 1801 roku po stłumieniu rewolty w Irlandii w 1798[3].