Karl Heilbronner

Karl Heilbronner
Data i miejsce urodzenia	21 listopada 1869 ; Norymberga
Data i miejsce śmierci	8 września 1914 ; Utrecht
	profesor nauk medycznych
	Specjalność: psychiatria
Alma Mater	Uniwersytewt w Monachium
Doktorat	1893
Profesura	1901
	Nauczyciel akademicki
Uczelnia	Klinika Psychiatrii we Wrocławiu; Uniwersytet w Utrechcie
	Multimedia w Wikimedia Commons

Karl Heilbronner (ur. 21 listopada 1869 w Norymberdze, zm. 8 września 1914 w Utrechcie) – niemiecki lekarz psychiatra.

Życiorys

Uczęszczał do szkoły elementarnej w Norymberdze, potem do gimnazjum w Monachium. Studiował medycynę na Uniwersytecie Ludwika i Maksymiliana w Monachium; tytuł doktora medycyny otrzymał w 1893 roku. Następnie przez krótki czas był wolontariuszem w Instytucie Senckenberga we Frankfurcie, gdzie uzupełniał wiadomości z zakresu anatomii. Od 1893 do 1898 roku był asystentem Carla Wernickego w Klinice Psychiatrycznej i Chorób Nerwowych we Wrocławiu^[1]. W 1898 roku został ordynatorem kliniki psychiatrii i neurologii w Halle. W 1901 roku został profesorem. W 1903 roku powołany na katedrę psychiatrii Uniwersytetu w Utrechcie, gdzie zastąpił Theodora Ziehena^[2].

Zmarł na zawał serca w 1914 roku. Wspomnienia o nim napisali Liepmann, Bonhoeffer i Kehrer^[3]^[4]^[5].

Dorobek naukowy

Zajmował się głównie asymbolią, apraksją, organicznymi przyczynami chorób psychicznych. Był zwolennikiem tezy o nierozdzielności psychiatrii i neurologii. Opisał tak zwany objaw Heilbronnera w paraliżu postępowym.

Wybrane prace

Über Krankheitsdauer und Todesursachen bei der progessiven Paralyse. 1893
Aphasie und Geisteskrankheit. Schletter., 1896
Über Asymbolie. Schletter, 1897
Rückenmarksveränderungen bei multipler Neuritis der Trinker. Karger, 1898

Przypisy

↑ Kiejna A, Wójtowicz M: Z dziejów Kliniki Psychiatrycznej i Chorób Nerwowych we Wrocławiu. Wybitni przedstawiciele i budowle/ Zur Geschichte der Psychiatrischen- und Nervenklinik in Breslau. Bedeutende Vertreter und Bauwerke. Fundacja Ochrony Zdrowia Psychicznego, Wrocław 1999 ISBN 83-911591-0-8
↑ Jürgen Peiffer: Hirnforschung in Deutschland 1849 bis 1974: Briefe zur Entwicklung von Psychiatrie und Neurowissenschaften sowie zum Einfluss des politischen Umfeldes auf Wissenschaftler. Springer, 2004, s. 1019. ISBN 3-540-40690-5.
↑ Liepmann H. Carl Heilbronner†. „Deutsche medizinische Wochenschrift”. 45, s. 1941–1942, 1914. DOI: 10.1055/s-0029-1190779.
↑ Bonhoeffer. K. Heilbronner †. „Monatsschrift für Psychiatrie und Neurologie”. 36 (4), s. 316-318, 1914. DOI: 10.1159/000203015.
↑ Kehrer F. Dem Andenken Karl Heilbronner's. „Archiv für Psychiatrie und Nervenkrankheiten”. 55 (2), s. 626-633, 1915. DOI: 10.1007/BF01802298.

Linki zewnętrzne

Karl Heilbronner Catalogus Professorum halensis (niem.)

[1] Kiejna A, Wójtowicz M: Z dziejów Kliniki Psychiatrycznej i Chorób Nerwowych we Wrocławiu. Wybitni przedstawiciele i budowle/ Zur Geschichte der Psychiatrischen- und Nervenklinik in Breslau. Bedeutende Vertreter und Bauwerke. Fundacja Ochrony Zdrowia Psychicznego, Wrocław 1999 ISBN 83-911591-0-8

[2] Jürgen Peiffer: Hirnforschung in Deutschland 1849 bis 1974: Briefe zur Entwicklung von Psychiatrie und Neurowissenschaften sowie zum Einfluss des politischen Umfeldes auf Wissenschaftler. Springer, 2004, s. 1019. ISBN 3-540-40690-5.

[3] Liepmann H. Carl Heilbronner†. „Deutsche medizinische Wochenschrift”. 45, s. 1941–1942, 1914. DOI: 10.1055/s-0029-1190779.

[4] Bonhoeffer. K. Heilbronner †. „Monatsschrift für Psychiatrie und Neurologie”. 36 (4), s. 316-318, 1914. DOI: 10.1159/000203015.

[5] Kehrer F. Dem Andenken Karl Heilbronner's. „Archiv für Psychiatrie und Nervenkrankheiten”. 55 (2), s. 626-633, 1915. DOI: 10.1007/BF01802298.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]