| Imię i nazwisko |
Jan Wacław Szancenbach |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
8 stycznia 1928 |
| Data i miejsce śmierci |
15 grudnia 1998 |
| Narodowość | |
| Dziedzina sztuki | |
| Epoka | |
| Odznaczenia | |
      
| |
Jan Szancenbach (ur. 8 stycznia 1928 w Krakowie, zm. 15 grudnia 1998 tamże) – polski malarz, przedstawiciel koloryzmu, profesor i rektor Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie.
Był synem Jana Szancenbacha, lekarza ginekologa, jeńca obozu w Starobielsku zamordowanego w Charkowie oraz Marii Skłodowskiej-Szancenbachowej, artystki malarki, uczennicy Olgi Boznańskiej.
W 1940 rozpoczął studia w Szkole Przemysłu Artystycznego w Krakowie (Kunstgewerbeschule). Od 1943, gdy szkoła została zamknięta przez niemieckie władze okupacyjne, do 1945 kształcił się samodzielnie w gronie kolegów pod przewodnictwem Tadeusza Brzozowskiego. W 1945 został przyjęty na II rok Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie przez kilka miesięcy uczęszczał do pracowni malarstwa Wojciecha Weissa, a następnie Eugeniusza Eibischa. W 1948 otrzymał absolutorium, zaś w 1952 uzyskał dyplom magistra sztuki.
W 1948 rozpoczął pracę na krakowskiej ASP. Początkowo uczył rysunku, liternictwa, projektowania graficznego i technik graficznych. Od 1972 prowadził pracownię malarstwa sztalugowego na Wydziale Malarstwa ASP. Od 1976 miał na uczelni własne atelier. W latach 1972–1978 i 1981–1984 był dziekanem Wydziału Malarstwa, prorektorem ASP w latach 1978–1981, a następnie przez dwie kadencje rektorem Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (1987–1993). W 1986 uzyskał tytuł profesora zwyczajnego. W latach 1971–1987 i 1993–1996 był członkiem Rady Wyższego Szkolnictwa Artystycznego. Był członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków, kilkanaście lat pracował społecznie w zarządzie związku, pełniąc między innymi funkcje sekretarza i prezesa okręgu krakowskiego ZPAP.
Malował pejzaże, martwe natury, widoki wnętrz pełne ekspresji, o urozmaiconej fakturze, niekiedy na pograniczu abstrakcji. Oprócz malarstwa zajmował się także grafiką, projektowaniem (plakatów, okładek itp.), malarstwem w architekturze (m.in. renowacja widowni Teatru im. J. Słowackiego w Krakowie, widowni i plafonu w Operze Wrocławskiej) i filmem rysunkowym.
W latach 1948–1996 brał udział w ponad 300 wystawach ogólnopolskich i 70 zagranicznych.
Otrzymał też kilkanaście nagród w konkursach na plakaty, znaki firmowe, odznaki, znaczki pocztowe, opakowania itp.
