Hutu (Bahutu, wym. Hūtū) – grupa etniczna należąca do Bantu[1.1], zamieszkująca Rwandę (ok. 7,2 mln w 1995) i Burundi (ok. 5,3 mln w 1998)[2]. Mówią językiem baniaruanda[1.2] z grupy bantu[2].
Pod koniec lat 90. stanowili 90% mieszkańców Rwandy i Burundi, należąc do zdominowanej warstwy wieśniaczej[1.1].
Kolonizatorzy obszaru dzisiejszej Rwandy i Burundi (najpierw Niemcy, później Belgowie) wspierali lokalną władzę Tutsi (tradycyjnie pasterzy[2]) wspomagając w zdobyciu przez nich dominacji nad Hutu[1.2] (kastą rolników[2]). W 1929 r. 20% wodzów plemiennych pochodziło z Hutu, podczas gdy w 1946 administracja belgijska zastąpiła wszystkich wodzów na pochodzących z Tutsi[1.2].
Pod koniec panowania belgijskiego, zezwolono na powstawanie partii politycznych o profilach etnicznych, popierając przy tym partie reprezentujące większość mieszkańców - tj. Hutu[1.2]. W 1959 r. wybuchła wojna domowa o charakterze powstania chłopskiego Hutu przeciwko lokalnej arystokracji reprezentowanej przez Tutsi[1.2].
W późniejszym okresie konflikt przybrał postać kilku fal przemocy[1.2]. W 1994-1995 na ich skutek zginęło w Rwandzie 1,2 mln ludzi (głównie Tutsi), a 4 mln Hutu wyemigrowało[1.2].
W tradycyjnych wierzeniach Hutu występuje wiara w Imana – antropomorficznego boga-stwórcę[2].
