Gwary rypuaryjskie

Ripoarisch
Obszar	Niemcy, Belgia, Holandia
Liczba mówiących	250 tys.
Pismo/alfabet	łacińskie
Klasyfikacja genetyczna
	Języki indoeuropejskie; Języki germańskie; Języki zachodniogermańskie; Język niemiecki; Dialekty środkowoniemieckie; Dialekt środkowofrankoński; Gwary rypuaryjskie;
Status oficjalny
UNESCO	2 wrażliwy↗
Ethnologue	6a żywy↗
Kody języka
Glottolog	ripu1236
Ethnologue	ksh
WALS	grp
W Wikipedii
	Zobacz też: język, języki świata
	Wikipedia w języku rypuaryjskim
	Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Ten artykuł od 2010-10 wymaga zweryfikowania podanych informacji.

Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych.
Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Sprawdź w źródłach: Google Books • Google Scholar • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.

Gwary rypuaryjskie – grupa zachodniogermańskich gwar używanych w Nadrenii, wschodniej Belgii i południowej Limburgii holenderskiej. Bywają uznawane za oddzielny od niemieckiego język rypuaryjski. Obejmuje między innymi gwarę kolońską.

Podział

Do odmiany gwar rypuaryjskich należą m.in.^[1]:

gwary zachodniorypuaryjskie (Westripuarisch)
gwary środkoworypuaryjskie (Zentralripuarisch)
- miejska gwara kolońska (Stadtkölnisch)
- wiejska gwara kolońska (Landkölnisch)

Przypisy

↑ Jürgen ErichJ.E. Schmidt Jürgen ErichJ.E., RobertR. Möller RobertR., Historisches Westdeutsch/Rheinisch (Moselfränkisch, Ripuarisch, Südniederfränkisch), „Handbücher zur Sprach- und Kommunikationswissenschaft (Handbooks of Linguistics and Communication Science / Manuels de linguistique et des sciences de communication) (HSK)”, 30.4, Berlin/Boston 2019, s. 529 (niem.).

[1] Jürgen ErichJ.E. Schmidt Jürgen ErichJ.E., RobertR. Möller RobertR., Historisches Westdeutsch/Rheinisch (Moselfränkisch, Ripuarisch, Südniederfränkisch), „Handbücher zur Sprach- und Kommunikationswissenschaft (Handbooks of Linguistics and Communication Science / Manuels de linguistique et des sciences de communication) (HSK)”, 30.4, Berlin/Boston 2019, s. 529 (niem.).

[:3-2] ↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f ^g ^h ⁱ ^j ^k ^l ^m ⁿ ^o ^p ^q ^r ^s Kod ISO 639-3.

[:1-3] Uznawany za osobny język z kodem ISO 639-1.

[:4-4] Nie mylić z językiem lotaryńskim (oïl).

[:2-5] Kod ISO 639-2.

[1]

[A]

[B]

[C]

[D]