| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Producent | |
| Konstruktor | |
| Typ | |
| Załoga |
3 (pilot, obserwator, strzelec pokładowy) |
| Historia | |
| Data oblotu | |
| Lata produkcji | |
| Liczba egz. |
ok. 20 |
| Dane techniczne | |
| Napęd |
2 silniki Benz Bz.III |
| Moc |
150 KM (110 kW, każdy) |
| Wymiary | |
| Rozpiętość |
20,3 m oba skrzydła |
| Długość |
12,1 m |
| Wysokość |
3,9 m |
| Powierzchnia nośna |
82 m² |
| Masa | |
| Własna |
1800 kg |
| Startowa |
2966 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. |
130 km/h |
| Prędkość wznoszenia |
0,7 m/s |
| Pułap praktyczny |
2750 m |
| Długotrwałość lotu |
4 godz. |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 1-2 Parabellum MG 14 | |
| Użytkownicy | |
| Niemcy | |
Gotha G.I – niemiecki ciężki samolot bombowy z okresu I wojny światowej.
Pod koniec 1914 roku Oskar Ursinus rozpoczął projektowanie nowej konstrukcji wodnosamolotu. Projektu nie dokończył ponieważ w lecie tego samego roku został wcielony do wojska (Armia Cesarstwa Niemieckiego), gdzie przeprojektował swój samolot na bombowy. Ze względu na to że pierwotnie miał służyć jako wodnosamolot posiadał specyficzną konstrukcje: miał wysoko osadzony kadłub połączony z górnym skrzydłem dzięki czemu załoga samolotu miała bardzo dobry widok[1].
Prototyp oblatany został w styczniu 1915 roku, jednak charakteryzował się trudną obsługą i słabą mocą silnika. Mimo tego Gothaer Waggonfabrik wykupił licencje na produkcje seryjną. Zanim jednak rozpoczęła się produkcja przerobiono i uproszczono konstrukcje, a seryjna produkcja ruszyła w lipcu 1915 roku. Do końca tego roku wyprodukowano ok. 20 sztuk[1].
Podczas I wojny światowej użyto małej liczby tych samolotów które były wykorzystywane głównie do patroli, rozpoznania jednak rzadko do bombardowania. Już gdy dotarł na front był łatwym łupem dla nowocześniejszych myśliwców wroga[2].
Na samolocie tym eksperymentowano z wczesną wersją działka Becker kal. 20 mm[3].