| Graf Kennemerlandu i Zachodniej Fryzji hrabia części północnej Holandii[1] | |
| Okres |
od ok. 896 |
|---|---|
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | |
| Data urodzenia |
ok. 870/875 |
| Data śmierci |
5 października 928/939 |
| Ojciec | |
| Żona |
Geva (Gerberga) |
| Dzieci | |
Dirk I, hol. Dirk I van Holland, niem. Dietrich I, łac. Thidericus (ur. ok. 870/875, zm. 5 października 928/939) – graf Kennemerlandu i Zachodniej Fryzji, od 916 hrabia części północnej Holandii[1].
Uważany jest za syna Gerulfa Młodszego[1], grafa Zachodniej Fryzji.
Był zwolennikiem Karola III Prostaka, którego poparł w czasie buntu jego wasali. W podzięce za to, 15 czerwca 922 r. w Pladella Villa lub Bladella (obecnie Bladel, w skrajnej południowej holenderskiej prowincji Północna Brabancja) otrzymał od Karola III Prostaka nadanie ziemskie wraz z miejscem zwanym egmond. W miejscu tym Dirk I wzniósł klasztor żeński (będący zalążkiem późniejszego opactwa Egmond), w którym po śmierci został pochowany.