Badania kliniczne nad skutecznością diosminy nie są rozstrzygające. Nie opublikowano przeglądów badań
nad zastosowaniem diosminy w chorobach naczyń[5][6].
Farmakokinetyka
W przewodzie pokarmowym jest szybko przekształcana przy udziale flory bakteryjnej jelit w diosmetynę. Faza szybkiego wchłaniania głównego metabolitu diosminy po podaniu doustnym rozpoczyna się od drugiej godziny po podaniu leku, osiągając po 5 godzinach maksymalne stężenie we krwi. Biologiczny okres półtrwania wynosi od 26 do 43 godzin. Diosmetyna jest metabolizowana do kwasów fenolowych i/lub ich pochodnych i wydalana z moczem. Niewchłonięta diosmina jest wydalana z kałem[4].
↑H.H.SerraH.H., T.T.MendesT.T., M.R.M.R.BronzeM.R.M.R., Ana LuísaA.L.SimplícioAna LuísaA.L., Prediction of intestinal absorption and metabolism of pharmacologically active flavones and flavanones, „Bioorganic & Medicinal Chemistry”, 16 (7), 2008, s. 4009–4018, DOI: 10.1016/j.bmc.2008.01.028, PMID: 18249545(ang.).
↑ abcJ.J.PodlewskiJ.J., A.A.Chwalibogowska-PodlewskaA.A., Leki współczesnej terapii, Warszawa: Split Trading, 2007, s. 236, ISBN 83-85632-95-6.
↑G.G.DanielssonG.G., C.C.JungbeckC.C., K.K.PetersonK.K., L.L.NorgrenL.L., A Randomised Controlled Trial of Micronised Purified Flavonoid Fraction vs Placebo in Patients with Chronic Venous Disease, „European Journal of Vascular and Endovascular Surgery”, 23 (1), 2002, s. 73–76, DOI: 10.1053/ejvs.2001.1531, PMID: 11748952(ang.).
↑Diosminum, [w:] Rejestr Produktów Lecznicznych [online], Ministerstwo Zdrowia [dostęp 2023-05-20], wynik wyszukiwania po nazwie powszechnie stosowanej.