Chicago Bulls

Chicago Bulls

Państwo	Stany Zjednoczone
Stan	Illinois
Siedziba	Chicago
Data założenia	16 stycznia 1966
Prezes	Michael Reinsdorf
Menedżer generalny	Marc Eversley
Sponsor techniczny	Nike
Barwy
czerwono-czarno-białe
I zespół
Przydomek	Byki
Maskotka	Benny the Bull
Liga	NBA
Konferencja	wschodnia
Dywizja	centralna
Hala sportowa	United Center
Trener	Billy Donovan
Asystent trenera	John Bryant, Maurice Cheeks, Damian Cotter, Chris Fleming, Billy Schmidt, Peter J. Patton, Wes Unseld Jr.
Stroje domowe Stroje wyjazdowe
Trzeci strój
Mistrzostwa NBA
Mistrz: 1991, 1992, 1993, 1996, 1997, 1998
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Chicago Bulls – amerykański klub koszykarski uczestniczący w rozgrywkach ligi NBA (Dywizja Centralna w Konferencji Wschodniej). Bulls sześciokrotnie wygrywali mistrzostwo NBA (w latach 1991–1993 oraz 1996-1998). We wszystkich mistrzowskich sezonach w zespole występowali Michael Jordan i Scottie Pippen, a trenerem był Phil Jackson.

Klub został założony 16 stycznia 1966, stając się uczestnikiem NBA w sezonie 1966/67. W latach 1966–1984 Bulls dziesięciokrotnie awansowali do fazy play-off, gdzie dwukrotnie dochodzili do finałów konferencji. W drafcie NBA 1984 z numerem trzecim klub ten wybrał Michaela Jordana. W każdym sezonie gry Jordana w ich barwach Bulls docierali do fazy play-off. Najpierw trzykrotnie odpadali w pierwszej rundzie, w play-off 1979 awansowali do półfinału, a w kolejnych dwóch do finału konferencji. Od rozgrywek 1989/90 trenerem drużyny był Phil Jackson. W drugim sezonie jego pracy Bulls zdobyli pierwsze w historii klubu mistrzostwo NBA. Sukces ten powtórzyli w dwóch kolejnych sezonach. Po zdobyciu mistrzowskiego tytułu w 1993 Jordan zakończył karierę. W kolejnych dwóch sezonach Bulls docierali do półfinałów konferencji, by po powrocie Jordana wygrać trzy kolejne tytuły w 1996, 1997 i 1998. Po zdobyciu ostatniego z mistrzostw Jordan i Jackson odeszli z klubu (Jordan zakończył karierę). W XXI w. Bulls jedenaście razy awansowali do fazy play-off, w tym raz dochodząc do finału konferencji w 2011, tj. po sezonie, w którym Derrick Rose jako drugi (po Jordanie) zawodnik w historii klubu zdobył nagrodę MVP.

Według Forbesa są czwartą najbardziej wartościową organizacją w lidze (3,2 miliarda dolarów)^[1]. Bulls rozgrywają mecze domowe w hali United Center, a siedzibą klubu jest Chicago.

Chicago Bulls są trzecią drużyną NBA z siedzibą w Chicago, po Chicago Stags (1946-1950) oraz Chicago Packers/Zephyrs (obecnie Washington Wizards). Zespół Chicago Bulls przyłączył się do rozgrywek ligi NBA w sezonie 1966/67, uzyskując najlepszy w historii bilans spotkań wśród zespołów debiutujących w lidze i zakwalifikował się do fazy rozgrywek play-off już w pierwszym roku swojego istnienia. Po udanym pierwszym roku, przez kilka lat drużyna nie osiągnęła większych sukcesów. Lepsze czasy nadeszły w latach 70. Na parkiecie Bulls pokazały się wtedy takie sławy jak Artis Gilmore, Chet Walker, Bob Love, Norm Van Lier, Jerry Sloan, Reggie Theus i Tom Boerwinkle. Przełomowym momentem dla zespołu z Chicago był wybór w drafcie Michaela Jordana w 1984 roku, a następnie Scottie Pippena 3 lata później. Ci dwaj gracze, a także zatrudniony w 1989 roku, trener Phil Jackson sprawili, że zespół wpisał się w karty historii NBA jako najlepsza drużyna lat 90., zdobywając sześciokrotnie mistrzostwo ligi w latach 1991–1993 oraz 1996-98. Legendarny skład rozpadł się jednak w 1998 roku po odejściu trenera Phila Jacksona i Michaela Jordana. Następne 12 sezonów nie zaowocowało w żadne sukcesy, a drużyna przeszła gruntowną przemianę. Dopiero sezon 2010/11 drużyna zakończyła z bilansem spotkań 62-20, identycznym jak w roku 1998 – tym samym zespół po raz pierwszy od czasów gry Michaela Jordana został najlepszym zespołem rundy zasadniczej. Mimo znakomitych liczb, Bykom pod wodzą swojego lidera Derricka Rose’a nie udało się awansować do finału NBA.

Nazwa Byki i logo nawiązują do wielkich rzeźni ulokowanych w Chicago. Miasto w połowie XIX w. stało się centrum przetwórstwa mięsnego dla farm hodowlanych zachodu USA.

 Z tym tematem związana jest kategoria: Koszykarze Chicago Bulls.

Stan na 23 czerwca 2024^[2].

Nr	Poz.	Nar.	Nazwisko i imię	Data urodzenia	Wzrost	Masa ciała
2	1.5 !G		Ball, Lonzo	1997-10-27	198 cm	86 kg
17	3.5 !F		Bitim, Onuralp	1999-03-31	198 cm	98 kg
5	1.5 !G		Carter, Jevon	1995-09-14	185 cm	91 kg
13	3.5 !F		Craig, Torrey	1990-12-19	196 cm	100 kg
11	2.5 !G/F		DeRozan, DeMar	1989-08-07	198 cm	100 kg
12	1.5 !G		Dosunmu, Ayo	2000-01-17	196 cm	91 kg
77	3.5 !F		Drell, Henri	2000-04-25	206 cm	95 kg
3	5.0 !C		Drummond, Andre	1993-08-10	211 cm	127 kg
30	1.5 !G		Funk, Andrew	1999-09-21	196 cm	91 kg
–	1.5 !G		Giddey, Josh	2002-10-10	203 cm	93 kg
24	2.5 !G/F		Green, Javonte	1993-07-23	196 cm	93 kg
8	1.5 !G		LaVine, Zach	1995-03-10	196 cm	91 kg
15	3.5 !F		Phillips, Julian	2003-11-05	203 cm	90 kg
21	3.5 !F		Sanogo, Adama	2002-02-12	206 cm	111 kg
25	3.5 !F		Terry, Dalen	2002-07-12	201 cm	88 kg
9	5.0 !C		Vučević, Nikola	1990-10-24	208 cm	118 kg
0	1.5 !G		White, Coby	2000-02-16	196 cm	88 kg
44	3.5 !F		Williams, Patrick	2001-08-26	201 cm	98 kg

Trener: Billy Donovan
Asystenci: John Bryant • Maurice Cheeks • Damian Cotter • Chris Fleming • Billy Schmidt • Peter J. Patton • Wes Unseld Jr.

Stan na 25 stycznia 2026^[3]

Sezon regularny

(Stan na 15 lutego 2017, a na podstawie^[27])

Tytuł	Liczba	Rok
Mistrz NBA	6	1991, 1992, 1993, 1996, 1997, 1998
Mistrz Konferencji	6	1991, 1992, 1993, 1996, 1997, 1998
Mistrz dywizji	9	1975, 1991, 1992, 1993, 1996, 1997, 1998, 2011, 2012
Występy w play-off	36	1968, 1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 1975, 1977, 1981, 1985, 1986, 1987, 1988, 1989, 1990, 1991, 1992, 1993, 1994, 1995, 1996, 1997, 1998, 2005, 2006, 2007, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2017, 2022
Występy w play-in	3	2023, 2024, 2025

Na podstawie^[28]:. Stan na koniec sezonu 2025/26

W październiku 2015 roku polski kantor internetowy Cinkciarz.pl, jako pierwsza polska firma, zawarł 7-letnią umowę sponsorską z Chicago Bulls^[32].

• Lista mistrzowskich sezonów Chicago Bulls

• Oficjalna strona Chicago Bulls