 Charles Manson (zdjęcie policyjne, 1968) | |
| Pełne imię i nazwisko |
Charles Milles Manson |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
12 listopada 1934 |
| Data i miejsce śmierci |
19 listopada 2017 |
| Przyczyna śmierci |
zatrzymanie krążenia |
| Zawód, zajęcie |
przestępca, muzyk |
| Narodowość |
amerykańska |
| Dzieci |
3 |
| |
Charles Milles Manson (ur. 12 listopada 1934 w Cincinnati, zm. 19 listopada 2017 w Bakersfield) – amerykański przestępca i muzyk. Przywódca sekty „Rodzina”, szerzej znany z działań kryminalnych pod koniec lat 60. Zyskał rozgłos zlecając morderstwa, podczas których jego zwolennicy zamordowali dziewięć osób, w tym dokonali masakry w domu Romana Polańskiego.
Charles Manson urodził się jako syn 15-letniej Kathleen Maddox. Jego ojcem najprawdopodobniej był Colonel Scott z Ashland, żonaty mężczyzna, który na wieść o ciąży zniknął z życia Kathleen. Jeszcze przed narodzinami Charlesa, jego matka wyszła za mąż za Williama Mansona, który uznał dziecko za swoje. Małżeństwo rozpadło się szybko, a Kathleen odreagowywała stres imprezując. Kiedy trafiła do więzienia za udział w napadzie i kradzieży, mały Charlie został wysłany do Wirginii Zachodniej, gdzie zamieszkał z wujostwem.
Był drobny jak na swój wiek i nie umiał się odnaleźć w nowym środowisku. Jego edukacja zakończyła się na siódmej klasie[1]. Pomimo bycia analfabetą[2], jego iloraz inteligencji wynosił 109[3]. Pierwszy raz trafił do zakładu poprawczego (za kradzież), gdy miał 9 lat. Następnie większość życia spędzał w więzieniach, skazywany za drobne przestępstwa (kradzieże, wyłudzenia). W krótkich przerwach między kolejnymi aresztowaniami (kilkakrotnie uciekał z więzienia) nagrywał muzykę i zajmował się stręczycielstwem, za co został aresztowany w 1960 i skazany na siedem lat pozbawienia wolności[4].
Po wyjściu z więzienia w 1967 założył grupę religijną „Rodzina” (ang. The Family) i stał się jej przywódcą.
Życie grupy koncentrowało się głównie wokół przepowiedni o zbliżającym się Armagedonie. Manson straszył członków grupy nadchodzącą czarnoskórą rewoltą, w czasie której zostanie dokonana rzeź białych. W tym czasie członkowie grupy religijnej mieli się ukryć w Dolinie Śmierci, a następnie wyjść z ukrycia, by odebrać im władzę i uczynić ich niewolnikami.
Kiedy według przepowiedni minął termin wybuchu rewolty, Manson wyjaśnił swoim wiernym, że to oni będą musieli rozpocząć konieczną i nieuniknioną rzeź. Jednym z pierwszych celów ich ataku stał się dom Romana Polańskiego[5]. Manson przed atakiem miał powiedzieć do swojej sekty: Rozwalcie wszystkich… zróbcie największą jatkę, jaką tylko się da[6].
Nocą z 8 na 9 sierpnia 1969 z inspiracji Mansona kilkoro członków „Rodziny” – Tex Watson, Patricia Krenwinkel, Susan Atkins i Linda Kasabian – dokonało głośnego morderstwa w willi wynajętej przez Polańskich w Beverly Hills w Kalifornii przy Cielo Drive (10050). Zbrodnia ta wstrząsnęła światem (Polański był już wtedy znanym reżyserem), a jej brutalny charakter uczynił z Mansona jednego z najbardziej znanych i mitycznych przestępców w historii kryminologii.
Sekta zamordowała wtedy żonę Romana Polańskiego Sharon Tate, będącą w dziewiątym miesiącu ciąży, oraz jej czworo gości przebywających w domu: Wojciecha Frykowskiego, Abigail Folger, stylistę z Hollywood Jaya Sebringa oraz Stevena Parenta. Po ich zamordowaniu, krwią ofiar wypisali na drzwiach napis „PIG” (świnia). Sprawcy mordu zbiegli, a policja przez dłuższy czas nie mogła wpaść na trop zabójców. Pomógł dopiero przypadek: kilka miesięcy po zabójstwie jedna z jego uczestniczek – Susan Atkins, aresztowana w innej sprawie – przechwalała się innej osadzonej udziałem w morderstwie. Ta poinformowała o wszystkim władze więzienia. Proces członków sekty Mansona zakończył się w styczniu 1971 roku. Sprawców skazano na dożywotnie więzienie, ponieważ w Kalifornii nie stosowano wtedy kary śmierci[7].
Motywy ich zbrodni do dziś są niejasne. Charles Manson twierdził, że zainspirowali go Beatlesi, których piosenki interpretował na swój sposób i używał do zdobywania demonicznej kontroli nad swoimi uczniami, których zindoktrynował tak bardzo, że mordowali na jego rozkaz. Z tego powodu prawnicy Mansona w procesie o zabójstwo Sharon Tate rozważali możliwość wezwania na świadków Johna Lennona i Johna Philipsa, aby oni sami zinterpretowali swoje piosenki[potrzebny przypis].
„Rodzinie” udowodniono kilka innych morderstw, m.in. małżeństwa LaBianca oraz nauczyciela muzyki Gary’ego Hinmana. Manson odbywał swój wyrok w kalifornijskim więzieniu stanowym w Corcoran. W kwietniu 2012 roku bezskutecznie ubiegał się o przedterminowe zwolnienie[8]. 15 maja 2015 w portalu United Media Publishing opublikowano informację o odkryciu w celi ciała Mansona bez oznak życia oraz o uznaniu go za zmarłego po bezskutecznych próbach reanimacji[9]. Doniesienia te zostały zdementowane przez rzecznika władz więziennych[10].
W 2013 roku Manson oświadczył, że jest biseksualny, mówiąc: Seks jest dla mnie jak pójście do toalety. Nieważne, czy to dziewczyna, czy nie. Nie ma to znaczenia[11]. Łącznie miał trójkę dzieci z różnymi kobietami[12]. W 2014 roku uwięziony Manson związał się z 26-letnią Afton Elaine Burton[13].
W więzieniu Manson wytatuował sobie swastykę na czole[14][15].
Przebywając w więzieniu Manson nagrał kilka albumów z pogranicza bluesa i rocka psychodelicznego. 6 marca 1970 nagrał swoją pierwszą płytę zatytułowaną Lie: The Love and Terror Cult, w celu zebrania funduszy na sfinansowanie własnych adwokatów.
Zmarł w szpitalu 19 listopada 2017 roku z powodu zatrzymania krążenia spowodowanego niewydolnością oddechową i rakiem okrężnicy[16].
Czyny i życie Charlesa Mansona inspirują wielu muzyków wywodzących się głównie z nurtów muzycznych takich jak: rock, metal, nu-metal.
Zespół System of a Down, zainspirowany historią Mansona, nagrał piosenkę pod tytułem „A.T.W.A.” (skrót od Air-Trees-Water-Animals). A.T.W.A. była radykalną organizacją ekologiczną, do której należał właśnie m.in. Manson.
Nazwa zespołu Kasabian, początkowo funkcjonująca jako Saracuse, została zaczerpnięta od nazwiska Lindy Kasabian zamieszanej w zabójstwo Sharon Tate, żony Romana Polańskiego[17], a także od popularnego armeńskiego nazwiska Qasab, oznaczającego rzeźnika.
Marilyn Manson wziął częściowo pseudonim właśnie od Charlesa Mansona.
Zespół Paradise Lost wykorzystał głos Charlesa Mansona w utworze „Forever Failure”. Album Draconian Times z tym utworem został wydany w 1995 roku. Głos Mansona pojawia się na początku i pod koniec utworu.
Jego głos został również wykorzystany przez grupę Death Grips w utworze „Beware” oraz zespół Mount Salem w utworze „Good Times”.
Zespół Suicidal Tendencies wspomniał o Mansonie w piosence "You Can’t Bring Me Down".
O Charlesie Mansonie wspomniano w utworze Kurwy wędrowniczki Stanisława Staszewskiego[18].
Guns N’ Roses nagrało cover piosenki Mansona Look At Your Game Girl na swojej płycie The Spaghetti Incident?[19].
Quentin Tarantino wykorzystał historię napadu na willę Polańskiego jako motyw w filmie Pewnego razu... w Hollywood (2019).
„Rozmowy z mordercą: Taśmy Charlesa Mansona” - trzyczęściowy serial dokumentalny, który zadebiutował na platformie Netflix w sierpniu 2026 roku[20].
Manson jest główną postacią w filmie Charlie mówi opowiadającym o jego sekcie.
Damon Herriman wcielił się w Mansona w 5 odcinku 2 sezonu serialu Mindhunter[21].
