| Data i miejsce urodzenia |
28 stycznia 1954 | ||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
14 października 2013 | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera seniorska[a] | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera trenerska | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
Bruno Metsu (ur. 28 stycznia 1954 w Coudekerque-Village, zm. 14 października 2013 tamże[1] lub w Dunkierce[2]) – francuski piłkarz, trener piłkarski.
W czasie kariery sportowej bronił barw: USL Dunkerque, RSC Anderlecht, Lille OSC, Valenciennes FC, OGC Nice i AS Beauvais.
Pracę szkoleniową zaczynał w AS Beauvais. Później trenował ASOA Valence, Lille OSC, Valenciennes FC oraz CS Sedan. Od października 2000 do lipca 2002 był selekcjonerem reprezentacji Senegalu, z którą najpierw zdobył wicemistrzostwo Afryki (Senegal w finale przegrał po rzutach karnych z Kamerunem), a następnie dotarł do ćwierćfinału mistrzostw świata. Podczas pracy z tą reprezentacją przeszedł na islam.
Po turnieju przekazał stery reprezentacji swojemu asystentowi Guy Stéphanowi, a sam przeszedł do tureckiego Gaziantepsporu, z którego jednak już po kilku tygodniach został zwolniony.
Od 2003 roku pracował w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, w Al Ain Dakar. Z tym klubem zdobył najcenniejsze trofeum na kontynencie – Puchar Klubowych Mistrzów Azji. Od 2005 do 2006 roku był trenerem Al-Ittihad Club. W lipcu 2006 roku został selekcjonerem reprezentacji Zjednoczonych Emiratów Arabskich, a w 2008 roku – reprezentacji Kataru.
W 2012 Metsu zachorował na raka żołądka. Zrezygnował wówczas z prowadzenia pierwszoligowego klubu Al-Wasl Dubaj, by móc poddać się leczeniu. Szkoleniowiec zmarł w klinice w Coudekerque[1] lub swoim domu w Dunkierce[2].