 Barbara Chrzczonowicz (przed 16 grudnia 1986) | |
| Data i miejsce urodzenia |
10 października 1951 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Zawód, zajęcie |
dziennikarka |
| Alma Mater | |
| Rodzice | |
| Małżeństwo |
Marek Szymański |
Barbara Chrzczonowicz, także Barbara Szymańska-Chrzczonowicz[1] i Barbara Szymańska[2] (ur. 10 października 1951 w Łodzi, zag. 16 grudnia 1986, tamże)[2] – polska dziennikarka i działaczka kulturalna.
Ukończyła anglistykę i rusycystykę na Uniwersytecie Łódzkim. Działała w Socjalistycznym Związku Studentów Polskich, z ramienia którego została radną Rady Narodowej miasta Łodzi. Działała jako animatorka[1] i kierowniczka biura organizacyjnego[3] Łódzkich Spotkań Teatralnych. Po studiach pracowała jako dziennikarka TVP[1], w tym m.in. jako reporterka Dziennika Telewizyjnego[4]. W latach 80. XX w. została działaczką NSZZ „Solidarność”, co spowodowało, że została zwolniona z pracy. Następnie pracowała jako pierwsza redaktor naczelna „Życia Uczelni” Politechniki Łódzkiej oraz pracownica Biblioteki Głównej Politechniki Łódzkiej[5] i korepetytorka języka angielskiego[1].
W 1985 roku, po krótkim okresie spotykania się, wyszła za mąż za Marka Szymańskiego[6][7], przyjmując nazwisko Szymańska-Chrzczonowicz. Ostatnia kłótnia z mężem odbyła się 16 grudnia 1986. Chrzczonowicz miała wyjść po niej z domu i zadeklarować, że wyjeżdża do koleżanki do Warszawy. W mieszkaniu pozostawiła swoje rzeczy oraz psy. Zaniepokojoną rodzinę uspokajał mąż dziennikarki, co spowodowało, że zgłoszenie o jej zaginięciu milicja przyjęła dopiero 10 marca 1987[1]. Dziennikarki poszukiwał zarówno łódzki oddział Telewizji Polskiej[1], jak i magazyn Magazyn Kryminalny 997 prowadzony przez Michała Fajbusiewicza[8]. Głównym podejrzanym był mąż Chrzczonowicz. Kobiety nigdy nie odnaleziono[2].
Była córką profesora Politechniki Łódzkiej – Stanisława Chrzczonowicza. Mieszkała w Kamienicy Mojżesza Szmula Bronowskiego przy ul. płk. J. Kilińskiego 82 w Łodzi[9]. W okresie licealnym związana była z Michałem Fajbusiewiczem[10].
