Ponosu Hrvatski – „Duma Chorwacji”, kasa parkingu w Makarska, wrzesień 2011 roku
Gotovina urodził się na wyspie Pašman niedaleko Zadaru. W wieku 16 lat opuścił rodzinny dom i został marynarzem. Na początku lat 70. wstąpił do Legii Cudzoziemskiej, pod przybranym nazwiskiem Andrija Grabovac. Po odbyciu szkolenia w Pau został żołnierzem elitarnego 2 Cudzoziemskiego Pułku Powietrznodesantowego. Po pięciu latach opuścił tę jednostkę i w 1979 otrzymał obywatelstwo francuskie[2].
W latach 80. udał się razem ze swoim przyjacielem Dominique Erulinem do Ameryki Łacińskiej i w Argentynie oraz Gwatemali organizowali grupy paramilitarne. W Kolumbii poznał swoją pierwszą żonę, Ximenę i przybrał kolejny pseudonim – Toni Moremante[3].
W 1990 Ante Gotovina powrócił do Chorwacji i rok później został oficerem, biorąc udział w wojnie w Jugosławii. W 1994 otrzymał awans na stopień generała dywizji. Podczas operacji Burza w 1995 został oficerem dowodzącym w regionie Splitu. W latach 1996–2000 był naczelnikiem armii chorwackiej[4].
W 2001 chorwacki pisarz Nenad Ivanković napisał książkę Ratnik – pustolov i general (jedna biografija) (Wojownik – poszukiwacz przygód i generał (biografia)), biografię Ante Gotoviny[5].
W roku 2002 powstał 8-odcinkowy serial General poświęcony Ante Gotovinie. W rolę generała wcielił się chorwacki aktor Goran Višnjić[6].
7 grudnia 2005 został zatrzymany w Hiszpanii. Dzień później wydano formalny nakaz jego aresztowania[8].
15 kwietnia 2011 haski trybunał skazał go na 24 lata więzienia[4]. Podczas ogłaszania wyroku w kościołach na terenie całej Chorwacji odbyły się nabożeństwa w intencji uniewinnienia gen. Gotoviny, a sam wyrok Chorwaci uznali za hańbę[9].
16 listopada 2012 izba apelacyjna haskiego trybunału uniewinniła od wszystkich punktów oskarżenia generała Gotovinę, a razem z nim drugiego chorwackiego generała Mladena Markača, skazanego w pierwszej instancji na 18 lat więzienia. Po uwolnieniu z Hagi zamieszkał w Pakoštane[10][11]. Został przedsiębiorcą i rozwinął działalność związaną z hodowlą tuńczyka[12].
Życie prywatne
Jest żonaty z Dunją Zloić, pułkownik armii chorwackiej[13]. Ma z nią syna Ante (ur. 1997). Jego pozostałe dzieci to córka Ana (ur. 1994) z dziennikarką Vesną Karuzą oraz córka Ximena z pierwszą żoną, kolumbijską dziennikarką Ximeną[14].
↑Warunki i konsekwencje członkostwa państw bałkańskich w Radzie Europy i Unii Europejskiej. W: Ireneusz C. Kamiński: Bałkany u progu zjednoczonej Europy. Kraków: Instytut Multimedialny, 2008, s. 23, przyp. 55. ISBN 978-83-923759-3-7.
generał pułkownik
