| |
| Data i miejsce urodzenia |
3 listopada 1926 |
|---|---|
| Data śmierci |
29 listopada 2004 |
| Poseł II kadencji Sejmu | |
| Okres |
od 19 września 1993 |
| Przynależność polityczna |
poseł niezrzeszony |
| Odznaczenia | |
  
| |
Andrzej Micewski (ur. 3 listopada 1926 w Warszawie, zm. 29 listopada 2004) – polski historyk, działacz katolicki i publicysta, poseł na Sejm II kadencji.
W okresie okupacji był żołnierzem Armii Krajowej. W 1949 ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Na początku lat 50. był sekretarzem zarządu przymusowego Caritasu[1] i sekretarzem Komisji Intelektualistów i Działaczy Katolickich[2].
Do 1956 działał w Stowarzyszeniu „Pax”, z którego odszedł m.in. z Tadeuszem Mazowieckim. Współtworzył miesięcznik „Więź” i Klub Inteligencji Katolickiej. Współpracował z Polskim Porozumieniem Niepodległościowym. Podczas wydarzeń sierpniowych w 1980 przyłączył się do skierowanego do władz komunistycznych apelu 64 naukowców, literatów i publicystów o podjęcie dialogu ze strajkującymi robotnikami[3]. W 1981 desygnowany na stanowisko redaktora naczelnego pisma „Solidarności” Rolników Indywidualnych, które nigdy nie powstało. W okresie stanu wojennego był jednym z doradców prymasa Józefa Glempa, zasiadał w Prymasowskiej Radzie Społecznej. Jako historyk opublikował kilkanaście książek, głównie na temat II Rzeczypospolitej. Jest także autorem pierwszej biografii kardynała Stefana Wyszyńskiego.
W 1993 został wybrany na posła II kadencji z listy Polskiego Stronnictwa Ludowego z Warszawy. Odszedł z klubu parlamentarnego tej partii, pozostając posłem niezrzeszonym.
W 2006 dziennik „Rzeczpospolita” podał, że Andrzej Micewski przez dziesięć lat (od połowy lat 70.) współpracował ze Służbą Bezpieczeństwa pod pseudonimami Michalski i Historyk[4].
Odznaczony Krzyżem Oficerskim (1969)[5] i Krzyżem Kawalerskim (1955)[6] Orderu Odrodzenia Polski oraz Złotym Krzyżem Zasługi (1954)[7]. W 1994 uhonorowany dziennikarską Nagrodą im. Bolesława Prusa[8]. W 1998 otrzymał Nagrodę Publicystyczną im. Juliusza Mieroszewskiego[9].
