 Andreas Jerin | ||
| ||
| Data i miejsce urodzenia | ||
|---|---|---|
| Data i miejsce śmierci | ||
| Biskup wrocławski | ||
| Okres sprawowania |
1585–1596 | |
| Wyznanie | ||
| Kościół | ||
| Nominacja biskupia |
1 lipca 1585 | |
| Sakra biskupia |
3 lutego 1586 | |
Andreas Jerin (ur. 1540 w Riedlingen, zm. 5 listopada 1596 w Nysie) – biskup wrocławski w latach 1585–1596, starosta generalny Śląska[1].
Andreas Jerin pochodził z rodziny mieszczańskiej[1]. Studiował w Dillingen an der Donau, zostając tam magistrem w 1563 r., Lowaniu i Collegium Germanicum w Rzymie, gdzie w 1568 r. przyjął święcenia kapłańskie[2]. Później był kapelanem gwardii szwajcarskiej, a w 1570 r. uzyskał doktorat z teologii w Bolonii[2]. Po powrocie do Szwabii został proboszczem w Dillingen[1]. W 1570 r. na podstawie prowizji papieskiej wszedł do wrocławskiej kapituły katedralnej, a pięć lat później otrzymał kanonię w Nysie[1]. W latach 1574–1575 był rektorem wrocławskiego seminarium duchownego[1]. W 1578 r. został prepozytem kapituły katedralnej[1] i w tymże roku nobilitowano[2]. 1 lipca 1585 r. kapituła wybrała go na biskupa[1]. Konsekracja odbyła się 3 lutego 1586 r.[1] Andreas Jerin dbał o rozwój życia religijnego w diecezji[1], przywrócił też dyscyplinę i sprawną organizację diecezji, zaniedbaną wcześniej w wyniku ekspansji protestantyzmu na Śląsku[2]. Wielką wagę przywiązywał do rozwoju seminarium duchownego[2]. Był także mecenasem sztuki[1], m.in. ufundował ołtarz główny katedry wrocławskiej[3]. Największą inwestycją była przebudowa zamku w Otmuchowie.
Rozbudował także mury miejskie Nysy i Wiązowa[1][4]. Dla swojego siostrzeńca zakupił majątek Siestrzechowice, gdzie wzniósł okazały dwór (obecnie ruina) ozdobiony zachowanymi polichromiami. Drugi pałac dla członków rodziny zbudował w Ujeźdźcu koło Paczkowa[1]. Biskup Jerin został pochowany w katedrze wrocławskiej[1][5].
