Menifield rozpoczął zawodową karierę w mieszanych sztukach walki w 2015 roku. Zadebiutował 20 listopada tego samego roku podczas gali Bellator 146, gdzie w kategorii ciężkiej zmierzył się z Zachem Rosolem[6]. Zwyciężył przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie[7]. Następnie przeniósł się do kategorii półciężkiej, w której odniósł kolejne dwa zwycięstwa przed czasem – przez techniczny nokaut nad Khadzhimuratem Bestaevem oraz nokautem nad Brockiem Combsem[8][9].
Dana White's Contender Series i LFA
W lipcu 2017 roku Menifield wystąpił w programie Dana White’s Contender Series(inne języki). 25 lipca zmierzył się z byłym zawodnikiem UFC Danielem Jollem. Wygrał przez techniczny nokaut po zakończeniu pierwszej rundy z powodu kontuzji oka rywala, jednak nie otrzymał kontraktu z UFC[10]. W grudniu 2017 roku powrócił do rywalizacji w Legacy Fighting Alliance(inne języki), gdzie pokonał José Otávio Lacerdę przez techniczny nokaut w drugiej rundzie, a w lutym 2018 roku zwyciężył Brice'a Ritani-Coe'a przez duszenie zza pleców w pierwszej rundzie[11][12].
16 czerwca 2018 roku otrzymał drugą szansę na zdobycie kontraktu z UFC. Podczas Dana White's Contender Series 9 zmierzył się z Dashawnem Boatwrightem. Menifield zakończył pojedynek już po ośmiu sekundach, zwyciężając przez techniczny nokaut po serii ciosów w parterze. Po tym występie otrzymał kontrakt z UFC[13].
UFC
W UFC zadebiutował 19 stycznia 2019 roku podczas gali UFC Fight Night 143, gdzie jego rywalem był Vinicius Moreira(inne języki). Menifield zwyciężył przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie[14]. 29 czerwca tego samego roku podczas gali UFC on ESPN 3 pokonał Paula Craiga(inne języki) przez nokaut po ciosach w pierwszej rundzie, za co otrzymał pierwszy bonus za występ wieczoru[15][16].
6 czerwca 2020 roku na gali UFC 250 poniósł pierwszą porażkę w zawodowej karierze, przegrywając jednogłośną decyzją z Devinem Clarkiem(inne języki)[17]. Początkowo planowano jego pojedynek z Ovincem Saint Preux(inne języki) na sierpień 2020 roku, jednak walka została odwołana w dniu gali po pozytywnym wyniku testu na COVID-19 u Saint Preux[18]. Do pojedynku doszło ostatecznie 5 września 2020 roku[19]. Menifield przegrał przez nokaut w drugiej rundzie[20].
W marcu 2021 roku zmierzył się z debiutującym w UFC Fabio Cherantem(inne języki)[21]. Pojedynek odbył się w umownym limicie wagowym, ponieważ Cherant przekroczył limit kategorii półciężkiej[22]. Menifield zwyciężył w pierwszej rundzie przez tzw. duszenie Von Flue[23]. 7 sierpnia 2021 roku pokonał jednogłośną decyzją sędziów Eda Hermana(inne języki)[24]. 4 grudnia tego samego roku przegrał jednogłośną decyzją sędziów z Williamem Knightem(inne języki) na wydarzeniu UFC on ESPN: Font vs. Aldo[25].
4 czerwca 2022 roku na UFC Fight Night: Volkov vs. Rozenstruik Menifield zmierzył się z Askarem Mozharovem i zwyciężył przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie[26]. 15 października tego samego roku pokonał przez nokaut Michaiła Cyrkunowa(inne języki), również w pierwszej rundzie[27].
12 lutego 2023 roku podczas gali UFC 284 po raz pierwszy zmierzył się z Jimmym Crute'em[28]. W trzeciej rundzie Menifield został ukarany odjęciem punktu za przytrzymywanie siatki, a pojedynek zakończył się większościowym remisem[29]. Pięć miesięcy później doszło do rewanżu na gali UFC 290[30]. Menifield zwyciężył wówczas przez poddanie za pomocą gilotyny w drugiej rundzie[31].
16 grudnia 2023 roku podczas gali UFC 296 pokonał Dustina Jacoby'ego(inne języki) jednogłośną decyzją sędziowską[32]. W maju 2024 roku zmierzył się z Carlosem Ulbergiem, przegrywając przez nokaut już po 12 sekundach pierwszej rundy[33]. 3 sierpnia tego samego roku poniósł kolejną porażkę przed czasem, tym razem z Azamatem Murzakanovem(inne języki), który znokautował go w drugiej rundzie[34].
22 marca 2025 roku w Londynie Menifield miał zmierzyć się z Oumarem Sy, jednak po wycofaniu się Francuza z powodu kontuzji jego rywalem został debiutujący w UFC Julius Walker[35][36]. Menifield zwyciężył niejednogłośną decyzją po trzyrundowym pojedynku[37]. Walka została nagrodzona bonusem za najlepszą walkę wieczoru[38].
14 czerwca 2025 roku na gali UFC on ESPN: Usman vs. Buckley doszło do przełożonego pojedynku z Oumarem Sy[39]. Menifield pokonał Francuza jednogłośną decyzją sędziów[40]. 22 listopada tego samego roku podczas gali UFC Fight Night: Tsarukyan vs. Hooker w katarskim Ar-Rajjanie zmierzył się z Volkanem Ozdemirem, z którym przegrał przez nokaut w pierwszej rundzie[41].
19 września 2026 podczas gali UFC 331 w Los Angeles zmierzył się z niepokonanym dotąd Polakiem Iwo Baraniewskim[42]. W pierwszej rundzie doznał złamania kciuka lewej dłoni, jednak kontynuował pojedynek. Przed rozpoczęciem trzeciej rundy uraz został sprawdzony przez lekarza, który dopuścił Menifielda do dalszej rywalizacji[43]. Ostatecznie Amerykanin zwyciężył niejednogłośną decyzją sędziów (29–28, 29–28, 28–29), zadając Baraniewskiemu pierwszą porażkę w zawodowej karierze[44].
