Alex Kapranos

Alex Kapranos

Alex Kapranos na Corona Capital(inne języki) 2019
Imię i nazwisko	Alexander Paul Kapranos Huntley[1]
Data i miejsce urodzenia	20 marca 1972 Almondsbury
Gatunki	rock alternatywny, indie rock, post-punk revival[2]
Zawód	muzyk, producent muzyczny
Aktywność	od lat 90. XX w.
Zespoły
The Karelia, The Yummy Fur(inne języki), Franz Ferdinand, FFS, BNQT(inne języki)
Multimedia w Wikimedia Commons

Alex Kapranos (ur. 20 marca 1972 w Almondsbury) – szkocki^[3] muzyk i producent muzyczny, wokalista i gitarzysta indierockowego zespołu Franz Ferdinand.

Urodził się 20 marca 1972 roku w Almondsbury w Anglii^[1]. Jego ojciec był Grekiem, a matka Angielką^[4]. Jako dwumiesięczne dziecko przeprowadził się do Sunderlandu^[5], a następnie w wieku siedmiu lat^[3] do Szkocji^[6].

Uczęszczał do szkoły podstawowej w Edynburgu, potem do Bearsden Academy(inne języki) w Bearsden^[3], a następnie studiował teologię University of Aberdeen^[7]. Po przerwaniu nauki kontynuował edukację na University of Strathclyde, gdzie uzyskał tytuł licencjata. W 2005 roku został uhonorowany nagrodą Absolwenta Roku Strathclyde^[8]. Zanim odniósł sukces w karierze muzycznej, pracował jako szef kuchni, barman, kelner i kierowca samochodu dostawczego^[9].

Działalność muzyczną zaczął pod koniec lat 90. XX wieku^[10]. Pracując w Anniesland College(inne języki) w Glasgow grał w kilku miejskich zespołach, m.in. w The Blisters (później znanym jako The Karelia), The Amphetameanies^[11] i The Yummy Fur(inne języki), której członkiem był także Paul Thomson^[2]. Brał także udział w nagraniach noise rockowych zespołów Urusei Yatsura i Lung Leg^[11].

Pod koniec 2001 roku założył wraz z Nickiem McCarthym, Paulem Thomsonem i Bobem Hardym indierockowy zespół Franz Ferdinand, którego Alex Kapranos został wokalistą i gitarzystą. Pierwszy album studyjny, nazwany Franz Ferdinand, wydany został w lutym 2004 roku^[2]. Zdobył z zespołem nagrodę Mercury Music Prize w 2004 roku^[12] oraz dwie nagrody BRIT w 2005 roku w kategoriach: Najlepszy Brytyjski Zespół i Najlepszy Brytyjski Wykonawca Rockowy^[13].

Wystąpił gościnie wraz z Nickiem McCarthym w teledysku „Do It Again” Edwyna Collinsa opublikowanego pod koniec 2010 roku^[14], a także w utworze „Is This Love?” z wydanego w 2023 roku albumu Bobbie amsterdamskiego zespołu Pip Bloom^[15].

Współpracował z zespołem Sparks w ramach supergrupy FFS, wydając w 2015 roku album o tym samym tytule(inne języki)^[2]. Pod koniec 2015 roku utworzył wraz z członkami zespołu Midlake oraz Benem Bridwellem(inne języki) z Band of Horses, Jasonem Lytlem(inne języki) z Grandaddy i Franem Healym z Travis supergrupę BNQT(inne języki). 28 kwietnia 2017 roku wydali wspólnie album Volume 1(inne języki)^[16][17].

28 lipca 2020 roku opublikował cover utworu „Summer Wine”(inne języki) Nancy Sinatry i Lee Hazlewooda z 1966 roku, wykonany wraz z francuską piosenkarką i autorką tekstów Clarą Luciani^[18]. W czerwcu 2026 roku wspólnie z Susan Boyle wystąpili w reklamie napoju Irn-Bru^[19].

Jako producent muzyczny wyprodukował m.in. album Men’s Needs, Women’s Needs, Whatever(inne języki) zespołu The Cribs^[20]. Wyprodukował także debiutancki album brytyjskiego zespołu indierockowego Citizens!(inne języki) pn. Here We Are, który został wydany przez wytwórnię Kitsuné(inne języki) 28 maja 2012 roku^[21] oraz drugi album szkockiego gitarzysty RM Hubberta(inne języki) Thirteen Lost & Found^[22]. W 2018 roku był producentem utworu „Coming Back Again” piosenkarki Meggie Brown^[23], a w 2019 roku wyprodukował singiel „Pista (Great Start)” londyńskiego zespołu Los Bitchos^[24].

W latach 2005–2006 prowadził własną rubrykę kulinarną w brytyjskim dzienniku The Guardian. Zamieszczał w nim felietony dotyczące tego, co i z kim jada, jak również wspomnienia najoryginalniejszych smaków, z jakimi się spotkał^[25].

W 2006 roku nakładem wydawnictwa Penguin Books wyszła książka Sound Bites: Eating on Tour with Franz Ferdinand(inne języki), zredagowana między innymi z części felietonów z The Guardian. Jest to zapis kulinarnych podróży, jakie odbywają członkowie zespołu w trakcie trasy koncertowej^[26][27].

W 2016 roku wziął udział w filmie dokumentalnym o muzyce w Glasgow i wytwórni Chemikal Underground Records, zatytułowanym Lost in France. Reżyserem filmu był Niall McCann, a Alex Kapranos (wraz z członkami The Delgados, Mogwai i innymi) został zaproszony do Mauron w Bretanii, aby odtworzyć koncert, który zagrali, gdy grał on w zespole The Karelia^[28]. Został zaproszony do udziału w filmie dokumentalnym Edgara Wrighta z 2021 roku The Sparks Brothers(inne języki), którego akcja rozgrywa się wokół zespołu Sparks, z którym Franz Ferdinand utworzył supergrupę FFS^[29].

W sierpniu 2022 roku dołączył do Absolute Radio(inne języki), by nagrać sześcioodcinkowy cykl audycji radiowych z udziałem gości specjalnych, w tym Johnny’ego Marra^[30].

Dorastając w Sunderland, kibicował lokalnemu klubowi piłkarskiemu Sunderland A.F.C.^[31] Cierpi na astmę i jest uczulony na orzeszki ziemne^[32]. W wolnym czasie lubi „tworzyć abstrakcyjne meble w swoim warsztacie stolarskim”^[33][34].

Spotykał się przez kilka lat z piosenkarką Eleanor Friedberger. Dedykował jej piosenkę „Eleanor Put Your Boots On”(inne języki)^[35]. W 2019 roku związał się z francuską piosenkarką Clarą Luciani. W maju 2023 roku ogłosiła ona, że spodziewa się pierwszego dziecka^[36]. Para pobrała się w Szkocji pod koniec maja 2023 roku^[37], a ich syn urodził się we wrześniu tego samego roku^[38].