| Data i miejsce urodzenia |
26 kwietnia 1930 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
11 stycznia 1983 |
| Profesor nauk humanistycznych | |
| Specjalność: historia Polski XVII w. | |
| Alma Mater | |
| Doktorat |
1955 |
| Habilitacja |
1960 |
| Profesura |
1967 |
| Nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia | |
| Odznaczenia | |
| |
| Strona internetowa | |
Adam Kersten (ur. 26 kwietnia 1930 w Kutnie, zm. 11 stycznia 1983 w Warszawie) – polski historyk, specjalista dziejów Polski w XVII wieku.
Urodził się w polskiej rodzinie żydowskiego pochodzenia. Po II wojnie światowej ukończył szkołę w Łodzi. Od 1945 do 1948 należał do Związku Walki Młodych, a od 1948 do 1950 do Związku Akademickiego Młodzieży Polskiej. Od 1948 do 1978 był członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W 1951 ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim. W 1955 obronił doktorat. W latach 1955–1983 pracownik Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. W 1960 uzyskał habilitację, w 1967 tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1974 tytuł profesora zwyczajnego[1].
W 1967 otrzymał nagrodę indywidualną II stopnia Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego za szczególne osiągnięcia w dziedzinie badań naukowych (1967)[2]
Konsultant historyczny filmu i serialu telewizyjnego Pan Wołodyjowski (1968), współautor scenariusza do filmu Potop (1974) i historyk dbający o zgodność fabuły z realiami ówczesnej wojny[3], autor książki Sienkiewicz – „Potop” – Historia (PIW, Warszawa 1966), zwolennik odbrązawiania mitów narodowych. Współzałożyciel i wykładowca Towarzystwa Kursów Naukowych (1978–1981), twórca niezależnego wydawnictwa NOWA2, publikującego m.in. wykłady TKN. 20 sierpnia 1980 podpisał Apel 64 uczonych, pisarzy i publicystów do władz komunistycznych o podjęcie dialogu ze strajkującymi robotnikami[4]. Od 1980 należał do NSZZ „Solidarność”.
Był mężem Krystyny Jasińskiej-Kersten (1931–2008), także historyka, ojciec Grzegorza.
Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu komunalnym Północnym (kwatera W-VII-5-12-22)[5].
W 2006 został odznaczony pośmiertnie Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[6].
